---Jimin---
Garson geldiğinde çok şaşırmıştım çünkü benim önüme çıkan kıza çok benziyordu ve ayağının üzerine basamıyordu. Bir kere yüzüme baktı ve siparişleri alıp gitti. Nedense kızdan gözümü alamıyordum. Belki de sadece istemeyerek canını acıttığım için aklıma takılmıştı ve ben bu durumdan çok rahatsız olmaya başladım.Birden huyungun dürtmesiye kendime geldim.
( Suga )- Ne oldu kızdan gözünü alamıyorsun?
- Yok şey, yani bugün kaykaya binerken karşıma bir kız çıktı yanından geçerken hızlı olduğum için dengesini kaybedip düştü, ben de hızlı olduğum için duramadım arkamdan bağırdıpını duydum ve bu kızı da ona benzettim o kadar.
( Jin )- Tamam sıkma benim ev arkadaşımı o da sevebilir bir kızı demi Jimin?
- Ya huyung ne sevmesi benim yüzümden ayağını incittiği için biraz aklıma takıldı. Sadece bu başka bir şey yok, olamaz.
( JH )- Ya durun bakayım bir, siz siz ev arkadaşımı oldunuz?
( Jin )- Evet Jimin benim eve taşınıyor bundan sonra beraber kalacağız.
Biz sohbete başlamışken o kız içeceklerimizi getirdi ama çok zorlandığı belliydi. Ayağı da baya şişmiş içim hiç rahat etmiyor.
( Deniz )- Buyurun.
( Jin )- Teşekkürler, ayağınız baya şişmiş geçmiş olsun önemli bir şey yoktur inşallah?
- Sağolun bugün kaykaycı bir çocuk yüzünden dengemi kaybettim ayağım burkuldu düştüm önemli bir şey değil idare ediyorum.
Nasıl oldu bilmiyorum ama birden konuşmaya başladım.
- Ama çok kötü görünüyor doktora gösterseydiniz.
- Hastaneye gidecek vaktim yoktu geç kalırsam işten atılırdım.
- Sağlığından dahamı önemli bu iş?
- Maalesef evet, ben Türk' üm ailemi trafik kazasında kaybettiğim için orada hayatıma devam edemedim buraya taşındım. Bir arkadaşım var onunla beraber kalıyorum okuldan sonra da böyle part-time işlerde çalışıyorum. Kimsem olmadığı için kendi masraflarımı kendim karşılıyorum ve hayatıma devam edebilmem için bu işlere ihtiyacım var.
O bunları söyleyince gerçekten çok üzülmüştüm. Benim sevmesem de bir ailem var ama onun hiç kimsesi yok. Ben hep kendimi yalnız hissederdim arkadaşlarım olduğu halde peki ya o nasıl hissetmeli?
( Jin )- Aileni kaybettiğin için çok üzüldüm, ismin ne?
- Deniz
- Memnun oldum ben de Jin bunlar J-Hope, Namjoon, Suga, Teahyung, Jungkook ve bu da Jimin.
- Ben de tanıştığıma memnun oldum. Ben artık gitsem iyi olur. İstediğiniz bir şey var mı?
- Yok sağol, tekrardan geçmiş olsun.
- Teşekkür ederim iyi eğlenceler.
Ben yine kendimi tutamadım kız tam arkasını dönmüş giderken arkasından seslendim.
- Deniz
- Efendim
- Sen hangi okuldasın?
- ********** okulundayım.
- Biz de oradayız ama seni hiç görmedim.
- Pek fazla dışarıya çıkmam ben de sizi görmemiştim.Benim artık gitmem lazım.
- Tama kolay gelsin.
- Teşekkürler, tekrar iyi eğlenceler.
Şu an hiç yaşamadığım hisleri yaşıyorum ve ben neden böyle olduğunu bilmiyorum. Büyük ihtimalle istemeden canını acıttığım için oldu. İçeceklerimizi yudumlarken bir yandan da sohbet ediyorduk. Saate baktığımda baya geç olmuştu ve kafede tek biz kalmıştık.
- Artık kalksak mı baya geç oldu zaten tek biz kaldık.
( JH )- Evet ya kalkalım yarın okula kalkamayız.
- Tamam ben hesabı ödeyip geliyorum.
( JK )- Sıra sendeydi demi hadi bekliyoruz
- Tamam hemen geliyorum.
Hesabı ödemek için Deniz' in yanına doğru ilerliyordum ama bana arkası dönük olduğu için görmedi. O arada telefonu çaldı ve o da beni görmeyince açtı.
( Deniz )- Efendim Min Hee? Tamam erken geleceğim dedim ama müşteriler var nasıl kapatayım. Birazdan kalkarlar zaten ben de kapatıp geleceğim. Biliyorum baya geç oldu ama yapacak bir şey yok kalabalık olan yerlerden gelirim. Tam bilmiyorum kimler ama bizim okuldaymışlar ve büyük ihtimalle bugün senin gözünü ayırmadan baktığın çocuklardı çünkü bunlar da 7 kişiler. Tamam ya eve gelince anlatırım. Tamam hoşçakal.
---Deniz---
Telefonu kapattıktan sonra arkama döndüm masada oturan çocuklardan birisi karşımda gülümseyerek bana bakıyordu. İnşallah dediklerimi duymamıştır.
- Kusura bakma ben hesabı ödemek için gelmiştim ama telefonla konuşuyorsun diye rahatsız etmedim.
- Asıl ben özür dilerim arkadaşıma bugün erken gelirim demiştim geç kalınca merak etmiş.
- Önemli değil ben hesabı ödeyeyim.
- Tamam. İyi geceler yine bekleriz.
- Sen eve kendin mi gideceksin?
- Evet
- Saat baya geç oldu istersen evine kadar bırakabilirim.
Böyle söyleyince bir an duraksadım. Bir yandan kabul etmek istiyorum çünkü korkuyorum ama bir yandan da çocuğu fazla tanımıyorum. Sonunda karar verdim ve konuşmaya başladım.
Bu bölümünde sonuna geldik. Lütfen yorumlarınızı ve votelerinizi benden eksik etmeyin lütfen. SARANGHAEEEEE
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Sensiz Yaşayamam
FanfictionGerçekleşmesini istediğim ama hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini bildiğim hayellerimi anlatan bir çalışma... Lütfen kitabımı okuyun. Bana, vote ve yorumlarınızla destek olun ^^ Kapak tasarımı için @AURORA-hera teşekkür ederim =) 10.02.2016 10.02.2017
