Hilary Joyce

Chapter 22 - She doesn't exist

Chapter 22 - She doesn't exist

Sebastian

I'm drinking myself to oblivion when my phone suddenly rang.

"Tsk.."

I just ignored my phone and continue drinking. Mag-iisang oras na rin akong umiinom dito sa mini bar ng condo ko at mag-iisang oras na ring tawag ng tawag ang mommy ko.

Maybe she was worried about Hilary. Isang buwan na raw kasi nila ito hindi nakakausap. Tsk..paano nila makokontak eh ikinulong ko nga rito. I already told her that she was with me para matigil na sila ni dad sa pag-aalala but they always insist to talk to her. My respond to their everytime persistent is that she's busy. Nauubusan na ako ng palusot sa kanila kaya minabuti ko ng huwag na lang muna silang kausapin.

I couldn't blame them for being so attached with Hilary. Masiyado na kasing nahulog ang loob nila sa babaeng iyon dahil sa galing nitong magpanggap. Lahat kami napaniwala niya sa mga kuwento at pagkukunwari niyang kawawa. Itinuring na siyang anak ng mga magulang ko kaya alam kong magiging mahirap sa kanila sa oras na ipagtapat ko na ang totoo. Ang katotohanan sa likod ng kaniyang pagkatao.

Flashback:

"Oh hi Sebastian, would you like to join me in my private time huh?"

Sue this girl! It's Cassandra and she's starting to pissed me again!

"We'll you just stop pestering my life? You're fucking annoying!"

Napipika na talaga ako sa kaniya. Patuloy pa rin siya sa pagpapadala ng kung anu-ano kahit dito sa office ko sa America.

"Oh...relax. Don't worry, I promise to live you alone even for a while...if and only if you open this envelope for me."

"I'd rather waste my time gawk in here than waste it with your nonsense trash!"

Ano ba sa nasusuka na ako sa presensya niya ang hindi niya maintindihan?

"Okay. Then endure having my presence everywhere you go honey."

Shit! Kung hindi lang kasalanan ang pumatay ng tao baka matagal ko ng nagawa!