Luck waiting for you

Rozdział 16 MARATON

Ja się zakochałam? Co? Nieee...
To nie możliwe. Ja nie mogę. 

To jest niemożliwe.. :( 

Nadal czuje dziwne przywiązanie do Remika. Czuje jakbym go zdradzała, ale przecież my nawet nie jesteśmy już razem. No cuż.. nadal go kocham. Wybaczyć mu nie mogę, ale bez niego moje życie nie ma sensu. 

Pov. Remek

To już 3 tygodnie od kąd nie ma przy mnie Olki. Strasznie mi jej brak. Kocham ją. Nie wiem gdzie jest. Kian, Zuza, Michał (z którym ostatnio złapała kontakt), nikt nie wie gdzie może być. Martwię się o nią. Za 2 tygodnie lecę do Barcelony z widzami i ekipą. 

Siedzę na łóżku jest godzina 23:29, a ja dostałem sms'a. Patrzę i nie wierzę. Ola napisała.. Od razu zacząłem czytać. 

Olcia <3 
Nie martwcie się o mnie. Potrzebuję odpoczynku, zapomnienia. Jestem bezpieczna. Nie mogę powiedzieć Wam gdzie jestem, przepraszam. Znaleźlibyście mnie, a tego nie chcę, bo.. mam swoje powody. Pewnie dziwisz się, że piszę do Ciebie takie słowa, ale nadal Cię kocham i raczej nic tego nie zmieni. <3 Do Kiana też pisałam. Niedługo wracam do Polski, tak nie było mnie w niej cały czas. Tak nie wrócę do Wodzisławia. Mam dziwne wspomnienia z tym miejscem i chcę odpocząć. 

Pozdrawiam   i   kocham 
Ola. 

Ona się odezwała, ale.. gdzie ona jest skoro nie w Polsce?

2 tygodnie później 

Właśnie przyjechaliśmy do Barcelony. Każdy dostał swój klucz od pokoju i możemy się rozejść. Dziś idziemy na miasto. 

4 godziny później

Chodzimy sobie powolnym krokiem ulicami Barcelony. Dziś jest otwarty trening FC Barcelony i na niego właśnie idziemy. 

Idąc tak zauważyłem pewną dziewczynę siedzącą na ławce, płaczącą. Drobna brunetka. 

- Ej Szumi! 

- Co? 

- Stary w idźcie 

- A ty?

- Ja idę komuś pomóc. 

- Spoczko. - udałem się w stronę dziewczyny. Zbliżając się zauważyłem, że ma coś błyszczącego w rączkach i przystawia to do nadgarstka. Pobiegłem w jej stronę. Zabrałem szybko tą żyletkę i wyrzuciłem. 

- No co robisz?! - zapytała, a mnie zamurowało.