Pain will never Stop

Deel 32

Faissel start de auto en ik staar naar niets ik het bijzonder. Ik zucht en kijk dan weer naar Faissel die mijn hand vast pakt en een er een kusje op drukt. Ik glimlach zwakjes en kijk naar de vrouw op de achterbank.

Ze is in slaap gevallen. "Faiss?" Zeg ik zacht. "Wat?" Vraagt hij terwijl hij zich concentreert op de weg. "Ik ben bang mijn vader te verliezen als hij dit hoort" snik ik zachtjes.

Hij kijkt me kort aan en dan weer naar de weg terwijl hij rondjes draait met zijn duim op mijn hand. "Dat zal niet gebeuren. Oke? Anders ga ik Mohamed, als dat zijn echte naam is, eigenhandig afmaken. Dat ga ik sowieso doen...maar dat is bijzaak" zegt hij zonder me aan te kijken. "Werk jezelf niet in de problemen" zeg ik zacht. "Dat kan ik niet beloven" zegt hij schouderophalend. Ik grinnik en druk een kus op zijn hand.

We komen aan en ik stap af. Ik help Khadija af te stappen en in haar rolstoel. "Alhamdoullilah" fluistert ze zacht. Ik glimlach en duw haar vooruit. Ik word gestopt door Faissel die me beet neemt bij mijn arm. "Moet ik met je mee?" Vraagt hij lief. Ik schud mijn hoofd. "Dit moet ik alleen doen" zeg ik zacht. Hij knikt begrijpend. "Je weet...je moet me gewoon bellen en ik zal er zijn" zegt hij terwijl hij me doordringend aankijkt.

Ik knik. "Ik weet het" zeg ik zacht terwijl ik naar mijn schoenen kijk. Hij tilt mijn hoofd omhoog en drukt een snelle zoen op mijn lippen. Hij gaat er snel vandoor en ik ren naar Khadija toe.

Ik doe de deur open en rol haar naar binnen. Mijn vader komt van de keuken aangelopen. "Papa..." zeg ik zacht. "Nora? Wat doe je hier met Khadija?" Vraagt hij verbaasd. "Ga even zitten" zeg ik lief.

Hij knikt en gaat naar de woonkamer om te zitten. Ik volg hem terwijl ik Khadija vooruit duw. "Vertel" zegt hij zacht. Khadija kucht en begint.

"Nora heeft me verteld over de situatie. Soufiane, ik vind het geweldig om te zien dat je verder gaat met je leven en je niet meer vastklampt aan het verleden. Ondanks dat Mohamed zogezegd bij het verleden hoort. Soufiane...ik heb nóóit de mogelijkheid gehad om kinderen te krijgen. Nooit. Ik heb het je niet vertelt omdat ik bang was dat je me zou verlaten om die reden. Maar de liefde was over voor ons beide. Maar dus...Mohamed is niet de zoon van jou of van mij. Hij is een weld del hram en heeft jullie opgelicht." zegt ze lief.

Ik kijk naar mijn vader die al miljoenen tranen heeft gelost. Hij staat op en knikt. Plots houd hij de plaats waar zijn hart zich bevind stevig vast en zakt op zijn knieen. Dan fluistert hij iets...hoogstwaarschijnlijk de shahada en dan valt hij op de grond.

Ik gil het uit en bel de ambulance. Na een aantal minuten zijn ze er en word mijn vader weggdragen na een paar reanimeer oefeningen te hebben gedaan. Ya allah sta me bij.

Ik zit nu dus te snikken in Faissel zijn armen? Plots zie ik iets dat mijn verdriet aan de kant schuift en woede plaats laat nemen. Mohamed. Ik kijk hem woest aan terwijl hij bezorgdheid acteert. "GA WEG! DOOR JOU LIGT HIJ IN DEZE TOESTAND!" Schreeuw ik woedend.

Faissel staat op en stompt hem in zijn face. Hij wrijft aan zijn knokkel als hij een tweede en derde heeft uitgedeeld. Mohamed ligt op de grond en gaat zijn bewustzijn verliezen. Hopelijk gaat hij dan meteen dood.

Faissel wilt hem nog een klap geven als ik hem tegen houd. "Hij is het niet waard" zeg ik zacht. Hij knikt en gaat weer zitten. Plots komt er een dokter naar me toe. "Je vader is weer in veiligheid. Dus geen zorgen. Over ongeveer 2 gezonde weken is hij weer van jou" zegt ze lief.

Ik knik en glimlach zwakjes. "Alhamdoullilah" fluister ik zacht. Ik ga weer zitten en leun op de schouder van Faissel. "Je meende alles wat je zei in de auto hea" zeg ik grinnikend. "Ik hou me aan me woord ja." Zegt hij terwijl hij zijn hand in die van mij krult. Ik knik en lach zachtjes. "Bedankt papa" zeg ik ginnikent. "Is graag gedaan dochterlief" zegt hij waarna ik in de lach schiet.

Volgende dag:

Ik word wakker en sla perongeluk mijn wekker stuk op de grond en door mijn spastische hand gooi ik die 'perongeluk' uit het raam. Vandaag weer naar school. Ik heb de opdrachten doorgemaild gekregen en moest ze dus vandaag afgeven. Vandaag weer naar school na shi maand thuis gezeten te hebben. En vandaag is ook meteen de laatste dag van school. Pff. Ook laatste dag dat ik Anas ga zien.

Ik doe mijn donker groene trui van lacoste aan en mijn jeansbroek met scheuren aan. Ik stijl mijn haar en zet het in een hoge staart. Ik maak me lichtjes op en ren naar beneden om een koek in mijn mond te proppen. Als ik dat heb gedaan spring ik in mijn witte Nikes.

Ik pak mijn tas met al mijn opdrachten erin en ren naar buiten. Ik ga in het bushokje zitten en wacht af. Deze bus neemt zijn tijd pff. Daar komt'ie al. Ik stap in en ga meteen zitten. Leuk.

Naoufal is er ook. "Sinds wanneer neem je deze bus?" Vraag ik als ik naar hem toe ben gaan lopen. "Sinds ik naar eene nieuwe school ga" zegt hij schouderophalend. "En welke school is dat?" Vraag ik snel. "School '...', en jij?" Zegt hij. "Ook...stalker" zucht ik. "Ik heb je niet gezien!" Zegt hij snel. "Ik heb een pauze genomen" antwoord ik. Hij knikt en samen stappen we af als de bus stopt.

Ik loop de school in en zie allerlei meisjes mijn kant opkijken. Vanessa...een meisje van mijn klas komt mijn kant op gerent. "Ik heb gehoord dat je moeder is vermoord door een seriemoordenaar...en dat je al die tijd wist van het plan...is dat waar?" Zegt ze snel.

Ik kijk haar woedend aan. "Van wie heb je deze bullshit gehoord?" Vraag ik woest. "Sarah...iedereen praat erover" zegt ze terwijl ze naar Sarah wijst. Ik duw Vanessa op de grond en been naar Sarah.

Ik word bruut gestopt door Faissel. "Wat?!" Vraag ik woest. "Waarom ben je plots zo boos?" Vraagt hij verward. "Die bitch verspreid leugens!" Zeg ik woedend. Ik loop naar Sarah en wil haar een mep verkopen meer word wederom gestopt door Faissel.

Deze weet echt niet van ophouden. "Zeg eerst wat voor leugens" zucht hij. "Dat ik zogezegd mijn moeder heb vermoord" zeg ik woest en spuug op de grond recht naast haar voeten. "Faissel! Ze liegt! Waarom zou ik dat doen?!" Zegt ze dramatisch.

Faissel kijkt haar boos aan en duwt haar tegen de muur. "Hou je fucking bek. De volgende keer dat je MIJN Nora kwets, zal ik je gezicht verbouwen!" Zegt hij dreigend. Ik grijns op de achtergrond naar haar en pak Faissel zijn hand zodra hij haar los heeft gelaten. Bitch.

We hebben de 30 stemmen gehaald vorig deeltje! Deze keer opnieuw! 30 stemmen is een nieuw deeltje voor jullie

Sorry dat ik dit opnieuw publiceer maar er was een klein probleempje