Sakay na kami ng eroplano pabalik ng Manila,pero ni isa walang nagsasalita samin,wala gustong kumausap kung kaninu man. Hindi tulad ng araw na papunta palang kami ng Palawan,sobrang gulo namin....
Hindi parin masyadong mag sink in sa akin na dati nilang kaibigan si kuya kasi sobrang strangers ang datingan nila. Ganun ba talaga kalaki ang naging kasalanan ni kuya sa kanila.
Pag dating namin sa bahay,hindi parin kami ng papansinan ni kuya....hindi lang namin masyadong pinapahalata kay papa kasi pipilitin nyang ayusin namin agad to. Pag nagkakasalubong kami ni kuya sa bahay parang di kami nag kikita....nilalampasan lang namin ang isat isa.
Lumipas ang mga araw na hindi parin kami nag papansinan ni kuya. Hindi ko alam kung tama ba yung ginagawa ko,bakit ba ako nagagalit diba? hindi naman ako yunh nasaktan at iniwan...anu bang ginawa sakin .....nag lihim lang naman sila sakin pero bakit sobrang nagagalit ako....anyway ititigil ko na to.Ako din naman mahihirapan sa huli.
Pinasya ko na kausapin na si kuya...kumatok ako sa kwarto nya.
"pasok......bukas yan"
"kuya........pwede ba tayong mag usap."
"ikaw pala Ghaztine....anung gusto mung pag usapan......"
"alam mo naman kung anung gusto kong pag usapan diba...."
"hai naku batang to....lapit ka nga dito"
"kuya naman e"
"sige na lapit ka na dito...payakap naman si kuya"
"kuya naman e ...pinapaiyak mo ko......huhuhu im sorry talaga sa nangyari alam ko na mali na nagalit ako nuon....nagalit ako sayo at sa kanila...ikaw yung dapat na magalit pero ako pa yung nagalit im sorry talaga...huhuhu"
"naiintindihan din naman kita kaso para sakin kasi matagal na yung nangyari at kinalimutan ko na yun...naiintindihan ko din naman si Zin kasi nasaktan din sya pero kasi walang mangyayari kung puro hatred lang ang mararamdaman natin. Dapat matuto tayong mag patawad at lumimot...kasi tayo lang din naman ang mahihirapan diba....tingnan mo ngaun parang malapit na kaming mag kaayos ni Zin....dapat lang hintayin natin yung tamang panahon. Dapat humingi ka din ng sorry sa mga kaibigan mo okay...."
"okay kuya gagawin ko naman talaga yun e...sa tingin ko lang dapat sayo muna ko mag sorry"
"okay na sakin ang bagay na yun...gusto ko din mag sorry sa mga nasabi ko sayo...napasobra ata"
"okay lang yun ngaun gising na ko sa katotohan"
"ahemm.....bakit kayong dalawa lang dyan ang sweet bakit ako hindi kasali"
"asus nag selos pa talaga si bunso dito ka nga..payakap din si kuya"
Hindi alam ng marami may sweet side din naman si kuya Austine sa mga kapatid nga lang nya.
Pagkatapos ng moment naming mag kakapatid bumalik na ko sa kwarto ko. Napansin ko na may 8 missed calls na pala ako galing kay Avey. Siguro sobrang lungkot na ng babaeng to sa ngayun dahil hindi ko sya pinapansin. Namiss ko na din naman sya ng sobra. Tinawagan ko nalang sya.
Unang ring palang sinagot na agad nya.
"hello.....Claire.....ikaw ba yan???? Bestie im so sorry talaga please please bati na tayo..huhuhu ayaw ko na mag kagalit tayo im sorry talaga promise hindi na ko mag sesecret sayo just forgive me...."
"relax ka lang Avey...wag ka ng umiyak ok...pinapatawad na kita...gusto ko din humingi ng sorry dahil sa inasal ko nuon sa palawan at sorry din kasi ilang araw kitang hindi pinansin"
"aiiiwwwww Claire.....ok na ba tayo talaga....namiss kita ng sobra...thank you thank you talaga"
"wala yun....parang gusto kong mag shopping...anu game ka ba?"
BINABASA MO ANG
Love or Friendship
Teen FictionNaniniwala si Ghaztine Claire Dela Fuente na destiny nya ang kanyang bestfriend na si Zin Marcus Jimenez.Na one day marerealize ni Zin na si sya ang babaeng nararapat sa kanya. Pero habang tumatagal palalim ng palalim ang pag mamahal ni Zin kay Ghaz...
