Shailene
Kiedy wracamy z mamą do domu, jest dziwnie milcząca. Zresztą jest taka od chwili, gdy Theo wyszedł ze szpitala.
Orientuję się, że przez ten wypadek Olivera, nie mam nic w lodówce i chyba będę musiała wybrać się na zakupy.
- Mamo, masz coś przeciwko, żebym wyskoczyła na chwilę do sklepu? Moja lodówka świeci pustkami, a chciałabym zrobić nam obiad.
- Dobrze - odpowiada i wraca do wypakowywania swoich rzeczy z walizki. Zostaje z nami na jakiś czas.
- Mamo... odkąd Theo wyszedł ze szpitala jesteś jakaś dziwna. Coś się stało? - Pytam w końcu.
Mama wzdycha i wstaje. Podchodzi do mnie i patrzy mi w oczy tym wzrokiem, którym jest w stanie prześwietlić moją duszę.
- Dlaczego mi nie powiedziałaś?
- Ale czego? - Marszczę brwi.
- Że Theo jest ojcem Olivera.
- Skąd ty...
- Shailene, tylko ślepy by nie zauważył jaki Ollie jest do niego podobny. Przecież to mały Theo! Jego żona wie, że macie dziecko?
- Oczywiście, że nie. Theo też nie wie - dodaję, a mama marszczy brwi.
- Nie wie? To dlaczego tak się zachowuje... jak ojciec Olivera? Obserwowałam go, widać że uwielbia Olliego, zresztą z wzajemnością. Uratował mu życie, wskoczył po niego w ogień, Shai!
- Nie wiem dlaczego, mamo - wzdycham. - Kiedyś byliśmy przyjaciółmi, może dlatego...
- Może on się domyśla?
- Wątpię.
- Skąd wiesz? Przecież musi widzieć, że ma przed sobą kopię samego siebie.
- Mamo, znam Theo. Nie dusiłby tej informacji w sobie, prędzej by mnie udusił, że to przed nim ukryłam.
- A nie uważasz... Że jak teraz Theo tu mieszka to warto powiedzieć mu prawdę? Ollie potrzebuje ojca, świetnie się dogaduje z Theo...
- Mam mu teraz powiedzieć?! Po pięciu latach?! To się nie uda mamo. Będzie rozerwany między dwójką dzieci, a w rezultacie oboje będą nieszczęśliwi. Niech Kathy ma swojego tatę, a ja spróbuję uszczęśliwić Olivera, tak żeby jak najmniej odczuwał stratę.
- A skąd wiesz, że Theo nie chciałby mieć syna?
- Chciałby mieć. Ale nie ze mną, mamo. Z Ruth - spuszczam wzrok.
Mama przytula mnie do siebie, a ja przestaję już udawać, że jestem silna. Zaczynam płakać.
- Shai... Ty go wciąż kochasz, prawda?
Odrywam się od niej.
- Skąd wiesz?
- Jestem twoją mamą. Już wcześniej podejrzewałam, że byłaś w ciąży z Theo, ale dzisiaj upewniłem się w stu procentach, że Ollie jest jego synem. I widzę, że go kochasz, znam cię.
- Staram się go nienawidzić, ale mi to nie wychodzi. On mi złamał serce, mamo. Zostawił mnie, porzucił jak zabawkę, którą już nie miał ochoty się bawić. Przecież byliśmy najlepszymi przyjaciółmi...
- Nasze serca czasami dziwnie pracują, kochanie. Mimo zadawanego bólu, kochamy kogoś jeszcze bardziej. Jednak uważam, że powinnaś powiedzieć Theo prawdę. On i Ollie na nią zasługują.
- Nie mogę - kręcę głową. - Nie mogę...
***
Podjeżdżam do supermarketu po zakupy i zauważam auto Zoë.
- Cześć mamuśka - witam się z nią.
- Cześć - przytula mnie. - I jak się czuje Ollie? Rain bardzo chciałaby go odwiedzić.
- Za kilka dni wychodzi do domu, więc możecie wtedy przyjechać. Jest już lepiej, chociaż wciąż dostaje środki przeciwbólowe.
- Theo go odwiedza? - Zoë puszcza mi oczko.
- Tak, dzisiaj też wpadł na chwilę.
- Zależy mu na nim! Shai, to wspaniale!
- Wcale nie. Theo jest już ojcem Kathy i nie potrzebuje kolejnego dziecka - wkurzam się.
- Ejejej, to ja tu jestem w ciąży, a nie ty, więc co to za humorki?
- Mama domyśliła się, że Theo jest ojcem Olivera i też mnie męczy.
- No widzisz! Obie mamy rację! W ogóle... ta akcja ratowania Olliego... Theo nie zawahał się ani chwili, po prostu wskoczył w to ognisko po Olliego, to musi coś oznaczać, Shai!
- Cicho, zaraz cały sklep dowie się o czym rozmawiamy - uspakajam ją.
- Po prostu przyznaj mi rację.
- Nie!
- Ale jesteś uparta, jak osioł. - Zoë przewraca oczami. - I co mówiła policja?
- Chcieli wiedzieć, czy to był wypadek, czy ktoś celowo go tam wepchnął. Jak wiesz, przesłuchiwali wszystkich, ale nikt nic nie widział, a Ollie nie pamięta czy ktoś go popchnął.
- Albo nie chce pamiętać - wtrąca Zoë, a ja rzucam jej ostre spojrzenie. - No co? Sama mówiłaś, że ktoś w szkole go zastrasza, że moczy łóżko w nocy, że dużo płacze i jest smutny.
- Boże, teraz mnie przeraziłaś. Dajesz mi do zrozumienia, że w szkole jest ktoś, kto chce śmierci Olivera. Kto nie zawaha się go zabić - zakrywam usta ręką.
- Hej, hej, spokojnie. Tak tylko chlapnęłam, może faktycznie to był przypadek!
- Powinnam wrócić z mamą do Simi Valley!
- Przestań, Shai! Ucieczka nic nie da! Weź się w garść i nie panikuj!
Podchodzimy do kasy i płacimy za zakupy. Kiedy wychodzimy ze sklepu, wkładamy torby do bagażników swoich aut.
- O kurwa, nie wierzę! - Mówi nagle Zoë zszokowanym głosem.
- Co?
- No patrz! - Obraca mnie siłą i moim oczom ukazuje się Ruth, która obściskuje się z jakimś brunetem.
CDN.
😇
![](https://img.wattpad.com/cover/106444028-288-k486123.jpg)
CZYTASZ
his son (SHEO STORY)
Fanfiction29-letnia Shailene Woodley jest samotną matką, wychowującą 5-letniego Olivera. Mieszkają w małym miasteczku San Clemente w Kalifornii, w niewielkim domku nad morzem. Ojciec Olivera, Theo James, nie wie, że ma syna ze swoją dawną przyjaciółką Shailen...