Bad wolf (voltooid)

34| vriendinnen

Ik word wakker van een deur die open gaat. Snel ga ik rechtop in bed zitten en zie Stefano naar binnen komen. Bij hem zijn twee meiden van rond mijn leeftijd. Ze lijken als twee druppels water op elkaar. Tweelingen dus.

'Hope, dit zijn Roos en Lune', legt Stefano uit. 'Zij houden je gezelschap.'

Met andere woorden, ze bewaken me dus. Ik zucht en kijk de twee meiden aan. Ze zien er op het eerste gezicht vriendelijk uit. Maar hoe ga ik deze twee nu uit elkaar halen. Wie is Roos en wie is Lune?

Degene die links van Stefano staat, lacht als ze mijn gezichtsuitdrukking ziet. 'Ik ben Roos en...'

'... ik ben Lune. En je vraagt je zeker af hoe je ons uit elkaar kan houden?', maakt Lune de zin af.

Ik knik, waarop Lune verdergaat met praten. 'Dat gaat ook niet. We zijn niet voor niets een identieke tweeling...'

'... maar als je het echt wilt weten, ik hou van Disney en lezen...' gaat Roos verder.

'... en ik van tekenen en lezen', zegt Lune.

'Uhm... oké?', zeg ik verward. Hoe moet ik die twee nu uit elkaar houden met hun interesses. Ik kan moeilijk iedere keer dat ik hen moet aanspreken eerst naar hun interesses vragen.

'... en ik heb een blonde pluk in mijn haar geverfd...' Roos laat haar blonde pluk zien.

'... terwijl ik altijd op sneakers loop, in tegenstelling tot mijn zus', zegt Lune, terwijl ze een rondje maakt op haar afgetrapte Converse sneakers.

Tja, als je het zo bekijkt, is het verschil tussen die twee wel duidelijk. De tweeling draait zich naar Stefano om en duwt hem letterlijk de deur uit. 'Daaaaag, Stefano. Geen jongens toegestaan', zegt Roos, terwijl Lune zacht 'eikel' mompelt. Ik grinnik. Volgens mij zouden wij het heel goed met elkaar kunnen vinden. Als de omstandigheden maar anders zouden zijn...

De tweeling gaat bij mij op bed zitten. 'Nou, Hope, vertel eens...' begint Roos.

'... wat heb jij gedaan om in deze hellhole te belanden?', maakt Lune de zin af.

Ik haal mijn schouders op. 'Vluchten.'

Geïnteresseerd kijkt de tweeling mij aan, waarop ik besluit om verder te gaan. 'Ik ben door Romano geadopteerd toen ik klein was. Op een gegeven moment wilde ze me in de prostitutie hebben en toen heb ik besloten om te ontsnappen. Ik ben een tijd op de vlucht geweest, totdat Stefano me weer gevonden heeft en me hier naartoe heeft gesleurd.'

De tweeling kijkt elkaar aan, woordeloos een gesprek voerend. Ik denk aan Damon en er rolt een traan over mijn wangen en snel veeg ik hem weg. Uiteraard gaat deze beweging niet ongezien aan de dames voorbij. 'Volgens mij is er meer', zegt Lune.

'Ja, je vertelt niet alles. Heb je iemand ontmoet?', vraagt Roos.

Ik knik. 'Ja, Damon. Toen Stefano mij gevonden had en de liefde van mijn leven had neergeschoten, stelde hij me voor een keuze. Gedwee meegaan, zodat Damon zou blijven leven. Zijn schotwond was in zijn been en dus niet dodelijk. Of vechten, waardoor Damon zou sterven. Ik heb voor het eerste gekozen, zoals jullie wel kunnen raden. Liever een leven in gevangenschap, maar wetende dat mijn geliefde nog in leven is, dan een leven in vrijheid, maar zonder mijn levenspartner. Nu is er in ieder geval nog een kans dat ik hem ooit nog terug zal zien.'