AIRA
Balik sa normal na ang klase ngayon. Tambak ang kaliwa't kanan na assignments at projects kaya naman madaling araw pa lang gising na ako para gawin ang lahat ng iyon. Tiningnan ko ang oras habang linalagay ang mga notebooks at folders sa bag ko. Pakiramdam ko bugbog na bugbog din ang katawan ko mula sa practical tests lalong lalo na sa combat.
At dahil nga sa sobrang ka-busy-han nakalimot na ko sa oras.
8:03 am
Sa halip na maligo ay naghilamos na lang ako at tsaka nagtoothbrush. Sinuot ko na ang uniform at tsaka tumakbo palabas ng dorm. Nauna na sa akin sina Maia at Au dahil mukhang natapos na nila ang kanila kagabi pa. I rushed into the hallway. I'm running late. Literally
*boogsh*
"Aray!" daing ko ng maramdamang may kung anong matigas na bagay ang tumama sa aking batok.
Fate does want to play tricks on you on the worst scenarios in your life. I felt my face heat up and I can almost feel the sweat running down my neck. Damn I am too stressed out and fate still got to piss me off just by pulling the string. Goddamn it.
I stood frozen staring at the figure in front of me. Pinilit kong tumayo at tsaka pinagpagan ang suot kong palda para lang mas matitigan siya.
Anong ginagawa niya dito?
A womanly figure stood in front of me. Her skin pale and her hair flowing beautifully up to her waist. Her slender arms are raised in alarm. Her lips parted into a shock with eyes widely opened.
And wait what is that she's wearing? Far gone is her white flowy dresses nor her revealing outfits. She's clad in a blue plaid skirt paired with a white blouse and a necktie with the school logo in it. Her black socks covering her legs up to her knees and her black heeled shoes.
Bakit nakauniform siya? I began to panic. I almost forgot the classes if it wasn't for the bell.
"What?" iritadong tanong nito habang nakataas pa ang isang kilay nang mapansing nakakatitig ako sa kaniya.
"Hindi ka man lang ba mag-sosorry?" tanong ko habang nakataas ang isang kilay at unti-unting naglalakad palapit dito. I didn't expect to see her lurking around the campus and I didn't expect to see her in our uniform!
She's a nymph! A napaea! She's supposed to stay in the valley with Thalia. Mukhang nagprapractice siya ng telekinesis skills niya which was her ability according to Thalia. Her ability was a gift from the higher gods to as an exchange of guarding the valley and accompanying the goddess of battles and sorcery.
Nang nasa harapan na ako nito ay inirapan ako nito at tsaka nagapatuloy sa paglalakd matapos sadyaing banggain ako muli. Now I know kung bakita kumukulo na agad ang dugo ko noong una ko pa lang siyang nakita sa tahanan ni Thalia. My woman instinct is always right! Talk about woman intuition, its always and frighteningly true.
Naku late na ko. Epal kasi ang lintang yun. Ano naman kayang ginagawa nun dito. Parang slideshow na nagflash sa utak ko ang iba't-ibang larawan ng pagdikit-dikit niya sa mga lalaki noong nag-eensayo kami. We only get to see her in meals pero sa buong tinagal noon ay wala siyang ginawa kung hindi magpapansin. I can't believe people like her exist or should I say supernatural beings?
Takbo lakad ang ginawa ko para lang makaabot sa classroom. Nang makarating nako sa tapat ng classroom ay hindi na ako nag-isip pa at pinihit ang pinto at tsaka nakapikit na sumigaw.
"I'm sorry I'm late, Ma'am!" my voice echoed around the four corners of the room.
*insert crickets sounds*
BINABASA MO ANG
Gloom of Luminescence
Fantasy[ENCHANTRA SERIES 1] The future is in our hands they say, but what will you do when you find out that your fate has been long carved into stone not to change and only to be followed? Can you change that future only with your bare hands? Athena Aira...
