Μυστήρια

Κεφάλαιο 55

Vangelis' POV

Πίνω λίγο νερό καθώς βλέπω τη τρελή κολλητή μου να βαδίζει πάνω-κάτω μες το σπίτι, συμμαζεύοντας το σπίτι.

«Θα κάτσεις κάτω ρε σβούρα; Τόση ώρα και μια ολοκληρωμένη κουβέντα δεν έχουμε κάνει.» παραπονιέμαι γελώντας.

Εκείνη ξεφυσαει και σταματάει να παιδεύει το καημένο το μαξιλάρι.

«Έχουμε ένα θεματάκι!» μουρμουρίζει.

«Τι θεματάκι;» ρωτάω περίεργος. Ακούω το κουδούνι να χτυπάει και γυρίζω ξανά στη Μαργαρίτα «Περίμενε, ήρθαν οι γονείς μου με τη μικρή.» εκείνη γνέφει καταφατικά και βγάζω τα ακουστικά, βαδίζοντας ξυπόλυτος προς τη πόρτα.

«Μπαμπά, έχουν τέλειες γεύσεις παγωτού εδώ!» τσιριζει ενθουσιασμένη η Αριάδνη. Την αγκαλιάζω σφιχτά και αφήνω ένα φιλί στο μέτωπό της.

«Μιλάω με την Μαργαρίτα.» τους ενημερώνω καθώς βολεύομαι ξανά στον καναπέ. Η μαμά μου φωνάζει να δώσω χαιρετίσματα καθώς ο πατέρας μου και η Αριάδνη χωνονται μαζι μου μπροστά από την οθόνη.

«Τι κάνεις κορίτσι μου;» ρωτάει ο πατέρας μου.

«Τι κάνετε κύριε Χρήστο;» τσιριζει ενθουσιασμένη «Έφυγε το κωλοπαιδο στα ξένα και σας πήρε μακριά μου, τι θα κάνω εγώ χωρίς εσάς εδώ; Ποιος θα βάλει τάξη;!» λέει δήθεν απελπισμένη.

«Βρε είσαι μια εσύ, δεν σε φοβάμαι καθόλου.» λέει γελώντας. «Τα παιδιά τι κάνουν; Ο Νικηφόρος;» εκείνη αμέσως μορφάζει.

«Αχ κύριε Χρήστο, από που να το πιάσω.» λέει.

«Μπαμπά, δεν τα έχει πει ακόμα σε εμένα και έχω την τάση να τα μαθαίνω όλα πρώτος, οπότε θα πρέπει να περιμένεις.» λέω, διώχνοντας τον.

«Κύριε Χρήστο θα σας πάρω μετά με βίντεοκληση!» λέει.

«Εννοειτια κορίτσι μου, θα μιλήσουμε. Πάω να βοηθήσω τη Τζίνα, καλή συνέχεια!» λέει.

«Κοντή σατανική ύαινα, έτσι απλά με αντικαθιστάς;!» λέω δήθεν πληγωμένος.

«Μην ανακατεύεσαι, Κακουριώτη. Μωρό μου, τι κάνεις;» απευθύνεται στην Αριάδνη που έχει βάλει όλη τη μουριτσα της μπροστά από την οθόνη και τρώει το παγωτό της.

«Καλά νονά, τρώω παγωτό!» φωνάζει ενθουσιασμένη.

«Τι καλό;»

«Είναι με τα σοκολατάκια που μας αρέσουν, με το φυστικοβουτυρο!»

Τέτοια χαρά, ούτε όταν με είδε στο αεροδρόμιο πάντως, οφείλω να παραδεχτώ.