Μυστήρια

Κεφάλαιο 14

Λίγες ώρες μετά, βρίσκομαι στη πίσω βεράντα του σπιτιού του Ορέστη, παίζοντας χαρτιά με εκείνον, την κοπέλα του και την Άνθια. Τσακώνομαι, όπως κάθε φορά, με τον Ορέστη· χτυπιόμαστε και βριζόμαστε λες και είμαστε πέντε χρόνων, μέχρι να μας «βάλει κάποιος χέρι».

«Μαλάκα, είσαι άχρηστη; Πόσες φορές πρέπει να πω καρπούζι για να πεις Games;!» ναι, αυτή τη στιγμή παίζουμε "Games".

«Τι λες μωρέ ηλιθιε; Το πεπόνι ήταν για το Games! Το καρπούζι ήταν στον προηγούμενο γύρο! Και είχα και εγώ Games, σου έλεγα κεράσι και δεν έλεγες Double Games!» λέω πετώντας τα τέσσερα ίδια χαρτιά μου, μπροστά του.

«Το καρπούζι ήταν σε αυτόν τον γύρο!» ξεροκέφαλος!

«Όχι, ήταν στον προηγούμενο!» τον τσιγκλάω και εγώ.

«Μην επιμένεις! Είπα, ήταν στον-» πάει να πει ξανά, όμως η εκνευρισμένη φωνή της Ανθιας, τον διακόπτει.

«Φτάνει! Τέλος τα χαρτιά για εσάς τους δύο.» λέει μαζεύοντας τα σκόρπια τραπουλόχαρτα από το τραπέζι.

«Έλα, ξεκόλλα τώρα.» λέει ο Ορέστης, όμως γρήγορα το βλέμμα της Ανθιας και της Νατάσσας τον αποτρέπουν από το να επιμείνει άλλο. «Εντάξει, σκάω, το βουλώνω, γαμιεμαι, είμαι μαλακας.» μονολογεί.

«Και το καρπούζι ήταν στον προηγούμενο γύρο.» μουρμουριζω πονηρά.

«Πω, μαλακα, θα σε χτυπήσω!» γρυλλίζει. Του βγάζω τη γλώσσα και αρχίζω να τρέχω μόλις τον βλέπω να σηκώνεται από την καρέκλα του.

«Πόσο χρονών είπαμε ότι είναι;» αυτή ήταν η Νατάσσα.

«Μόλις ξεκίνησαν τον παιδικό σταθμό!» απαντάει η Άνθια γελώντας.

______________

«Δηλαδή θες να μου πεις ότι ψηλός σου τελείωσε και πως τώρα ζεις τη ζωή σου με τον καινούργιο σου γκόμενο, τον Λεωνίδα, που έχει νυχτερινό μαγαζί και είναι χωμένος στη νύχτα;» ανακεφαλαιώνει σοβαρός ο Ορέστης.

Γνεφω. «Ναι, κάπως έτσι.» συμφωνώ γελώντας αμήχανα. Το γέλιο του με ξαφνιάζει.

«Τι;» ρωτάω συνοφρυωμένη. Δεν μπορώ να καταλάβω το ξέσπασμα του και εκνευρίζομαι στη σκέψη ότι το γέλιο του κρύβει μια μικρή ειρωνεία.

«Εσύ, ξεπέρασες τον ψηλό; Πρέπει να είναι ο,τι πιο αστείο έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου!» λέει ανάμεσα στο γέλιο του.

«Χα-χα, ξεκαρδίστηκα!» λέω ειρωνικά. Σοβαρεύει στιγμιαία και αναζητά τα τσιγάρα στο τραπεζάκι προτού φέρει ένα ανάμεσα στα χείλη του και το ανάψει.