Μυστήρια

Κεφάλαιο 15

Μερικούς μήνες μετά... / Σεπτέμβρης

Έξι ώρες μετά.

Χτυπάω το κουδούνι του σπιτιού του ξανά και ξανά. Ξέρω, είναι τέσσερις τα ξημερώματα, όμως δεν ήξερα που αλλού να πάω. Η μάνα μου αν με έβλεπε σε αυτή τη κατάσταση, πιθανότατα να πάθαινε εγκεφαλικό, και η αλήθεια είναι πως τις έχω ήδη προκαλέσει αρκετά. Σκέφτηκα να περάσω από τη Μαργαρίτα, απ' την Άνθια, τον Ορέστη ή ακόμα κι από τον Πέτρο, μιας και έχουμε έρθει αρκετά κοντά το τελευταίο διάστημα, όμως...δεν ξέρω, χρειάζομαι να δω την κόρη μου, υποθέτω.

Όταν όμως η πόρτα ανοίγει, τα μάτια μου σχεδόν πετιούνται έξω από τον πανικό και τον εκνευρισμό μου.

«Έχεις χάσει τελείως τα λογικά σου πια;!»

Δώδεκα ώρες πριν.

Eva's POV

"Βαγγέλη, κανόνισε κακομοίρη μου να την ξεχάσεις! Θα σε δείρω!» του λέω. Σηκώνει τα χέρια του ως ένδειξη παράδοσης.

«Εσύ θα με τρελάνεις σήμερα! Πάλι περίοδο έχεις;!» λέει. Χαμογελάω ψεύτικα στο υποτιθέμενο αστειάκι του και τσεκάρω αν έχω μαζέψει όλα τα πράγματα της Αριάδνης.

Σήμερα ο Λεωνίδας θέλει να βγούμε για φαγητό, οπότε θα χρειαστεί να λείψω από το σπίτι για μερικές ώρες και δεν θα άφηνα σε καμία περίπτωση τη κόρη μου μόνη της. Είχα σκοπό να πω στη μητέρα μου να κρατήσει τη μικρή, όμως ο Βαγγέλης, γνωστή κουτσομπόλα, κρυφάκουσε και επέμενε να μείνει η μικρή μαζί του.

Οπότε, σκέφτηκα, γιατί όχι; Στο κάτω-κάτω είναι ο πατέρας της!

«Πω, πω· κάποια ξύπνησε στραβά σήμερα!» λέει γελώντας. Περνάω από μπροστά του την ώρα που με φωνάζει η Αριάδνη από τη τουαλέτα «Αν συνεχίσεις τα αστειάκια σου, θα φας κλωτσιά εκεί που ξέρεις.» λέω  μελισταλαχτα.

Να σημειωθεί η ειρωνεία.

Πηγαίνω στη τουαλέτα και βλέπω την Αριάδνη καθισμένη στο γιο-γιο της να με κοιτάει ενθουσιασμένη.

«Σ' αρέσει το γιο-γιο;» θεέ μου, κάνε να της αρέσει το γιο-γιο. Αμάν και πως έκανα να την ξεκολλήσω από τις πάνες.

«Ναι!» λέει κουνώντας χαρούμενη χέρια και ποια.

Το μικρό μου μεγαλώνει τόσο γρήγορα...

_________________________________________

«Θα είσαι καλό κορίτσι, δεν θα φας πολλά γλυκά, θα βουρτισεις καλά τα δόντια σου και θα πέσεις νωρίς για ύπνο, εντάξει;» λέω στρώνοντας τα ρούχα της. Θα της έλεγα να βασανίσει και τον πατέρα μου, όμως δεν θα ήταν σωστό εκ μέρους μου.