Μυστήρια

Κεφάλαιο 57

Σιωπή.

Γιατί δεν μιλάει;

Γιατί δεν κουνιέται;

Νομίζω έχει αρχίσει να κοκκινίζει το πρόσωπό της.

Ο Βαγγέλης χτυπάει το κούτελο του απηυδυσμενος όσο οι υπόλοιπο κοιταζομαστε μεταξύ μας.

«Μαργαρίτα;» ρωτάει απαλά ο Βαγγέλης.

Τίποτα.

«Μαμα;» ρωτάει ο Βασίλης.

Σκάει και ένα χαμόγελο.

Το ευχαριστιέται το κωλοπαιδο.

«Τι κάνατε λέει;!» και όχι, δεν ήταν η Μαργαρίτα.

Ήταν η Φυλιαννα.

Γυρίζουμε και την κοιτάζουμε όλοι έκπληκτοι, ακόμα και η Μαργαρίτα, όσο εκείνη κοιτάζει τον νονό της με σταυρωμένα τα χέρια.

«Δεν φτάνει που παντρεύτηκες μια φορά την Αλεξ και δεν είπα κάτι, τώρα παντρεύτηκες την Εύα, που έπρεπε να την παντρευτείς από την αρχή, και δεν περίμενες καν να είμαι στον γάμο;!» λέει με την παιδική της φωνή.

Είμαστε σίγουροι πως αυτό το παιδί είναι όντως...παιδί;

Ο Βαγγέλης παρακολουθεί με προσοχή το ξέσπασμά της, καθώς ένα χαμόγελο παίζει στα χείλη του.

«Και δεν με έκανες και παρανυφακι!» λέει στο τέλος, εκπλήσσοντάς μας όλους.

«Θέλεις εσύ να γίνεις παρανυφακι;» λέω έκπληκτη. Γυρίζει και με κοίταζει με μισό μάτι.

«Γιατί, θεία, γίνεται να μην γίνω εγώ παρανυφακι στον γάμο του νονού μου;!» λες και είναι αυτονόητο.

Την Φυλιαννα μόνο για να ασχολείται με όλα αυτά δεν την είχα.

«Και εγώ θέλω να γίνω κουμπάρα!» πετάγεται η Μαρία ενθουσιασμενη.

«Είναι κλεισμένη αυτή η θέση, αγάπη μου.» πετάγεται γελώντας ο Νικηφόρος.

«Α, ναι; Από ποια;!» πετάγεται η Μαργαρίτα, δήθεν χαλαρή.

«Μία μωρέ, δεν την ξέρεις.» σιγοντάρει και ο Βαγγέλης.

«Γιατί ήρθαμε είπαμε;» λέει η Μαργαρίτα στον Νικηφόρο. Εκείνος τη πλησιάζει, κάθεται δίπλα της και τη κλείνει στην αγκαλιά του.

«Όλο παράπονο και γκρίνια είσαι.» λέει γλυκά.

«Μόνο μην είσαι έγκυος, δεν μπορώ να το διαχειριστώ αυτή τη στιγμή.» λέω γελώντας.

«Γιατί; Είσαι και έγκυος;!» φωνάζει έκπληκτη.

Ας μην συζητήσουμε την χαρά του Κακουριώτη.