✔️Arranged Marriage (COMPLETED)

Chapter 48

Hindi ko alam kung paano ako nakauwi. Masyadong hilam nang luha ang aking mga mata. Pasalamat na lang ako't hindi ako naaksidente gawa nang pagkawala ko sa sarili. Masyadong mabigat para sakin ang mga nagawa ko. Hindi pa rin pala okay.

Sa limang taon na nagdaan ngayon ko lang masasabi na ganon pa rin pala. Sinayang ko lang ang mga taon na hindi kami nagkita. Akala ko makakalimutan ko siya. Akala ko magagawa kong alisin ang nararamdaman ko sakanya. Pero mali. Maling mali. Hindi ko kaya!

Aaminin ko na kasalanan ko lahat. Pero nasaktan ako. Natakot ako. Nagpatakot ako. Sinubukan kong lumaban pero mga anak ko ang binabalikan.

Screw her!

Nakarating na ako sa bahay pero nanatili ako sa loob nang kotse. Sarado na ang mga ilaw. Alas dos nang umaga na kasi. Napahagulhol ako nang muli kong balikan lahat lahat nang nangyari sa loob nang limang taon.

Pinagbigyan ko na siya sa lahat pero hindi niya kami tinigilan. Kaya ko sanang lumaban kung ako lang. Pero masyado pang bata at walang muwang ang mga anak ko kaya kahit ayoko ay nagpaka duwag ako.

Humigop muna ako nang hangin bago bumuntong hininga at lumabas nang kotse. Pag pasok ko sa loob ay dumerecho ako sa bar counter. Nagsalin ako nang alak. I need to get away from this. And this is the only thing i know. Masyado akong naging malapit sa alak. Ito lang ang tanging bagay na nakakapag pakalma sakin sa nakalipas na mga taon. Nilagok ko ang isa bago magsalin nang bago. Naka tatlong inom na ako nang mapansin ko ang paglapit sakin nang isang pamilyar na tao.

" you're stress. What happened? " lumapit siya sakin at naupo sa tabi ko.

Hinalikan ko siya sa labi nang makalapit siya. Nasanay na rin ako. Ganyan ang batian sa europe. Pero walang malisya. Nginitian ko lang siya bago ibalik sa alak ang atensyon ko.

" you know you can tell me everything. " kumuha rin siya nang baso at nagsalin nang alak.

" i know. " pabulong kong sabi.

" is it about him? My cousin? " he paused. " i don't know anything about him. I still can't remember him but... " tumingin ako sa kanya. Masyado niyang basa ang bawat kilos ko. " i know you still love him so why don't you give him a chance? " nilagok niya ang alak.

" tss. Naririnig mo ba ang sarili mo D? At sayo pa talaga nanggaling no? " sarkastiko kong saad.

" bakit? Wala namang nangyari sakin love diba? I'm still alive and-- "

" stop it D!! Ni di mo nga maalala ang pangalan mo tapos sasabihin mo sakin yan ngayon. Napahamak ka! Napahamak tayo! Buhay ka nga pero nagsimula ka ulit sa umpisa. Ayoko nang may mapahamak pa sainyo. Lalo na sa mga bata. " mahinang sigaw ko. Nagitla naman siya

" kaya mas gugustuhin mong sarili mo lang ang saktan mo? Pathetic! Naisahan lang tayo noon. I can protect the kids alam mo yan. I'm willing but they need their father. Kahit na ibigay ko ang lahat naghahanap pa rin sila. Think love. Think. " Hindi ako nakapag salita. Tinapik niya naman ang likod ko at hinalikan ako sa noo bago siya umalis.

Damn this whole thing! Kelan ba matatapos to? Ano bang dapat kong gawin? Alam kong tama si Dustin pero paano kung may mangyari na namang masama? Naaawa na rin naman ako sa mga anak ko pero hindi ko kakayanin na ilagay sila sa kapahamakan. Mahal ko si Vin pero hindi ligtas ang makasama siya. Shit really happens!

Halos maubos ko na ang isang bote nang alak pero wala pa rin akong maisip na tama. Masyado pa ring magulo sakin ang lahat. Napahamak na si Dustin noon. At hanggang ngayon ay dala niya pa rin ang takot kahit di niya sabihin sakin. Nawala man ang alaala niya sa nangyaring trahedya pero nanatili ang trauma sa katauhan niya.

Tandang tanda ko pa kung paano sumabog ang eroplanong sasakyan namin noon. Nang makita sa CCTV ang isang imahe nang di mo alam kong babae o lalaki na may iniwang itim na bag sa ilalim nang eroplano. Laking pasasalamat namin nang maagapan nang mga security ang pangyayari pero huli na rin ang lahat. Minuto bago kami bumaba ay sumabog na ang eroplano. Isinangga ni Dustin ang katawan niya para protektahan kami nang mga anak ko na kasalukuyang nasa sinapupunan ko pa noon. Kitang kita ko kung paano siya nanghina. Kung gaano karaming dugo ang bumuhos mula sa ulo niya. Kung paano niya nagawang ilayo pa ako doon kahit ikamatay niya pa.

Tumulo ang luha ko sa alaala nang nakaraan. Utang ko ang buhay ko sakanya. Nawala man ang alaala niya. Inalagaan ko man siya nang ilang taon kasabay nang pag alaga ko sa mga anak ko. Tinuruan ko man siya mula umpisa hanggang sa maging okay siya ay hindi ko pagsisisihan yun. Pero hindi ko rin kayang balikan ang taong mahal ko na siyang dahilan nang mga kaganapan noon.

Naiipit ako nang sitwasyon. Tama bang piliin ko ang kaligtasan kaysa sa pagmamahal o isugal ko ang pagmamahal at saka isipin ang kaligtasan?

Napabuntonh hininga ako. Kinuha ko ang cellphone ko sa pouch na dala ko. Ini on ko ang telepono at pinakatitigan ang wallpaper niyon.

" I'm sorry. I'm really sorry. I didn't mean to hurt you but this is the only way i know. I love you. " bulong ko na animoy kausap nang harapan ang tao sa litrato.

----------------------

Vin Sebastian

Hinayaan ko ang lagaslas nang tubig sa katawan ko. Doon ko na lang maitatago ang mga luha ko. Sana kasabay nang tubig na dumadaloy pababa sa katawan ko ay ang sakit na nararamdaman ko.

Masakit. Oo sobrang sakit pero umpisa pa lang ito nang pagbawi ko nang akin kaya hanggang makakakaya ay titiisin ko. Nakapag desisyon na ako at nakaisip na nang maayos na plano. Pero sa ngayon ay hahayaan ko muna siya.

Nang makalabas ay nagbihis kaagad ako. I need to rest. Di ako makakapag isip nang tama kung wala akong tulog. Pero taksil ang utak ko dahil pinipigilan niya ang antok ko.

Inalala ko ang mga nangyari kanina. Fuck it! Kahit galit na galit na siya masyado pa rin akong na aakit sa kanya. Damn! The moment she shout on me ay mas pinaginit ang katawan ko. Ganon na ba ako katigang para pagnasaan siya sa maling oras?

" damn baby! " napahilamos ako sa mukha nang maramdaman ko ang katigasan ko. Ngayon pa talaga ah! Tangina!

Masyado na yata talaga akong sabik sa kanya na kahit nasa ganon kaming sitwasyon ay nagagawa ko pa rin pagsawain ang mata sa kamamasid sa maganda nyang katawan. She's different but she's still the same. Crazy isn't it?! Mas lalo pa akong pinaginit nang maalala ko ang medyo lumuwa niya nang dibdib.

Pumikit ako at pinadausdos ang kamay sa nag uumigting kong katigasan. Shit! Para akong teenager. Inalala ko ang mukha niya nang magsimula akong magbaba taas sa kahabaan ko.

" ahhh. Fuck baby i really need you now. " muminting ungol ko. Mas lumalim pa ang paghinga ko nang sa kalagitnaan ay siya na mismo at ang hubad niyang katawan ang sumasayaw sa ibabaw ko. Tumatalbog ang mamula mula niyang dibdib habang gumagawa ng ritmo sa ibabaw ko. Ang mga mata niyang lumulunod sakin sa isang tingin lang ay namumungay at nakaawang ang labi sa pagalpas nang mga mumunting ungol.

Pigil hininga kong binilisan ang ginagawa ko at ilang minuto pa ay tumilamsik na sa kung saan ang resulta nito. Pero imbes na mawala ang init ay mas pinaginit pa ako sa isiping siya ang gusto kong gumawa niyon.

Napasabunot ako nang buhok sa isipin. Paamuhin mo muna ang tigre bago mo sunggaban Vin! Napangisi ako sa naisip. Tuloy pa rin ang plano. At sa loob nang isang linggo ay gagawin ko nang makatotohanan ang mga imahininasyon ko. Pangako yan, mahal.

... itutuloy ...

Ang hot nang 2019!!!
Gusto niyo ba nang mas HOT pa diyan?? Hahahaha then......

Vote and Comment guys!!! Hihi..

Tsup. Tsup....

DDnovels