BUZ KIRAĞI

BUZ KIRAĞI |31

Telefonum titrediğinde garip bir mesaj gördüm.

05***: Dün neden gelmedin?

2. kez, bu neydi şimdi?

Bu sefer kim olduğunu öğrenmek istiyordum. Sürekli birileri bir şekilde bana oyun oynuyor. Bu durum artık canımı sıkmaya başlıyordu. Birileri benimle dalga geçiyordu. Ya da gerçekten benimle sorunu olan birileri vardı. Bu çok saçma! Kim benimle neden uğraşmak istiyorki? Öğrenmeden içim rahat etmeyecekti. O yüzden cevap yazdım.

"Kimsin sen!?"

Birkaç dakika sonra iki tik oldu. Biraz bekleyince çevrimiçi olduğunu gördüm. Ardından da yazıyor...

05***: Seni çok yakından tanıyan biri ;)

"Dalga mı geçiyorsun? Kim olduğunu öğrenirsem sonuçları senin için kötü olacak!"

Gizemli konuşması beni daha da sinirlendirirken Aras'ın seslenmesiyle ona döndüm.

"Afra sen iyi misin?"

Yakalanmamayı umarak yalan söyledim.

"İyiyim. Ne oldu ki?"

"Telefona bakınca kaşların çatıldı. Kiminle konuşuyorsun sen?" diyerek başını telefona uzatacakken ekranı kilitledim. Öğrenmesini istemiyordum.

"Annemle konuşuyordum. Merak etmişte." İnanmasını umuyordum.

"Peki... Öyle diyorsan öyledir..." Ona gülümsesemde kendimi çok suçlu hissediyordum. Kötü niyetli olmasam da ona yalan söylemiştim. Bu iş açığa çıktığında hepsinin acısını bu gizemli gerizekalıdan çıkartacağım.

05***: Hayır dalga geçmiyorum.

05***: Hey nereye gittin?

05***: Şu sevgilini yanından uzaklaştır! Canımı sıkıyor!

Son yazdığı mesajı okumamla gözlerimin fal taşı gibi açıldığına emindim. Ne yani beni mi izliyordu bu ruh hastası! Hemen etrafıma bakındım ama hiçkimseyle göz göze gelemedim. Her ne kadar sinirlendiysem de aynı zamanda korkmaya başlamıştım.

"Nerdesin?"

05***: Çok yakınlarında ;)

Sinirle ekranı kilitleyip telefonu cebime koydum. İştahım kaçtığı için göstermelik birkaç bir şey attım ağzıma. Bu trajedi resmen. Ben, ben Afra Koz! Sadece birkaç parça bir şeyle sofradan kalkacağım. Tanrım bu utançla nasıl yaşarım! Hep o gizemli gerizekalı yüzünden. Bir deri bir kemik kaldım resmen yaa.

Abart he abart.

Bugün tüm okul orman yürüyüşü yapacaktık. Biraz temiz hava hepimize iyi gelirmiş. Beynimize oksijen gidermiş. Öyle diyor pek sevgili Kerem Hocamız. Onun yerini beni bir hafta dondursanız... Böyle aralıksız uyusam falan... Ah ah! İmkansız hayaller kuruyorum. Arada sınıf farkı var bir kere. Tövbe estağfirullah. Ne diyorum ben. Kafama güneş geçti herhalde.

Allah'tan sürü gibi gezmiyorduk. Serbest bırakılmıştıkta ben de pudingimin elini tutarak yürüyebiliyordum.

Kusma evresine kalan %3