Unicode
Two မှာ စိတ်ပူနေရတဲ့အရာက ကွယ်ပျောက်သွားတာတောင်မှ ညဘက်တွေဆို အိပ်မပျော်နိုင်ပဲ ဖြစ်နေတတ်သည် ။ Two အိပ်ပျော်တဲ့အချိန်ထိ စောင့်အိပ်တတ်တဲ့ အနီ အတွက်တော့ ဟိုဘက်လှိမ့်လိုက် ၊ ဒီဘက်လှိမ့်လိုက်နှင့် တစ်ခါတစ်ရံ သက်ပြင်းပါကြိတ်ချ တဲ့ Two လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက စိတ်ပူချင်စရာတွေချည်း ။
"Two မအိပ်သေးဘူးလား "
"အင်း "
"စကားပြောကြမလား "
"ဘာအကြောင်း ပြောကြမလဲ "
ဘာအကြောင်းပြောကြမလဲ ဆိုပြီး ရုတ်တရက် အနီ့ဘက် လှည့်အကြည့်မှာ မျက်နှာနှစ်ခုက နီးကပ်လွန်းသွားတာကြောင့် ရုတ်တရက် အာစေးမိသွားပြီးမှ ပြန်ထိန်းလိုက်ကာ ။
"Two ရဲ့ နာမည်ကို ခင့်မှတ်တမ်းထဲမှာ
တန်ခူးမေ ဆိုတာ တွေ့လိုက်တယ် ၊ အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောပြ "
"သြော် .. ငါ့နာမည် အရင်းက တန်ခူးမေ တဲ့ ။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက စလည်း မသိပေမယ့်
အဲ့ဒီနာမည်ကို မကြိုက်ဘူး ဖေဖေ နဲ့ မေမေ ရှိတုန်းကဆို မေမေက တန်ခူးကလေ တန်ခူးကလေ ဆိုပြီး အဖျားဆွတ်နဲ့ ပြောဖို့ သင်ပေးတယ် အဲ့တော့ စကားမပီတပီနဲ့ ပြောတော့ တူး ဆိုပြီး ဖြစ် သွားရော ။ အဲ့တာနဲ့ စကားပီတဲ့အချိန်လည်းရောက်ရော မပီတာကို အသားကျသလိုလုပ်ပြီး အဲ့လိုပဲ ပြောလာရင်းနဲ့ Two ဆိုပြီး ဖြစ်သွားတာပဲ "
သူမ ကတော့ သိပ်အထွေအထူးမဟုတ်ပဲ ပြောပြတဲ့ အကြောင်းလေးဆိုပေမယ့် ၊ တွေးကြည့်ရင် စကားမပီသေးတဲ့ ကလေးပေါက်စနလေးက တော်တော်လည်သားပဲလို့ တွေးရင်းနဲ့ ချစ်စနိုးလေး ပြုံးမိရ၏ ။
"ဖေဖေ နဲ့ မေမေ accident နဲ့ ဆုံးပါးသွားတော့
ဦးလေး နဲ့ အဒေါ်က အဲ့ဒါတွေ လိုက် ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလေ ၊ အရင်ကတည်းက မိန်းကလေးလို နေရ ပြောရတာ ကျဉ်းကြပ်တာဆိုတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေချင်သလို နေတာကိုကျတော့ လိုက်ပိတ်ပင်ကြပြန်သေးတယ် ။ ဖေဖေ နဲ့ မေမေ တုန်းက အဆင်ပြေခဲ့တဲ့ စီးပွားရေးက သူတို့လက်ထက်မှာ ယိုယွင်းလာတော့ အဲ့ဒါက
ငါ့ကြောင့်တဲ့ သိလား ရီရတယ် ။ ငါက မိန်းကလေးတန်မဲ့ ယောက်ျားလေးလို ပြုမူနေထိုင်လို့တဲ့ ၊ အားနေ ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေတာပဲ
အိမ်မှာ တင်ကျွေးထားရတယ် ဆိုပြီးကို ဆူပူနေတာ အမှန်ဆို သူတို့ကသာ ငါ့အိမ်ပေါ် လာနေကြတာကိုလေ "
