Albay Kızı

Toz

"Ey büyük Atatürk!
Açtığın yolda,gösterdiğin hedefe,durmadan ilerleyeceğime and içerim!"

Gururla bakıyordum kızlarıma.
Tekrarladılar;

"Varlığım Türk varlığına armağan olsun!"

Alparslan Efe'm tekme atarken kızlarım haykırıyordu;

"Varlığım Türk varlığına armağan olsun!"

"Rahat!"

Bugün tam 8 saat idman yapmışlardı.
Hepsini çok yormuştum.

Hemen sıra olup hazır ola geçtiler.

Konuştum;

"Hepinizin tek tek alınlarından öpüyorum güzel kızlarım benim.Biliyorum,yoruldunuz ama eğitimde merhamet vatana ihanettir"

Buruk bir tebessüm vardı hepsinin yüzlerinde.

Konuşmaya devam ettim;

"Bu sizinle şimdilik son idmanımdı.Komutanınız çok kilo aldı ve içinde bir bebek taşıyor biliyorsunuz.."

Gülüştük.

Devam ettim;

"Normalde 2 hafta önce izin almam lazımdı.Ama sizi bırakamadım.Bir kaç ay bensiz devam edebilirsiniz diye düşünüyorum.Hem diğer komutanlarınızda çok güzel ilgilenecek sizinle.Ama o zamana kadar ben oğlumla ilgileneceğim"

Fatma gülümsedi;

"Bizce çok yakışıklı olacak komutanım"

Güldüm;

"E bakacağız artık,bana mı benzeyecek,babasına mı?"

Oğuz'un sesi düştü kulaklarıma;

"E babasına benzer herhalde?Değil mi yüzbaşım?"

Oğuz 2 haftadır sınır dışında görevdeydi.

Şaşkınlıkla sesin geldiği yöne,bahçe girişine baktığımda Pars timinin bize doğru geldiğini gördüm.

Oğuz'um gelmişti.

Gözlerim doluyordu.

Saçlarıda üniforması gibi toz içinde kalmıştı.

Yüzümde büyüyen tebessüme engel olamadım;

"Öyle mi dersiniz binbaşım?"

Oğuz operasyon çantasını yere attı ve hızla bir kaç adım atıp sarılıverdi bana.

Karnım neredeyse hiç müsade etmese de sarılmıştık.

Alnımdan öptü.

"Sizi çok özledim"

Güldüm;