Albay Kızı

Yağmur

1,5 ay geçmişti.

Efe'nin 40'ı dolmuştu.

Biz Ankara'ya taşınmıştık ve yeni görevim belli olmuştu.

Şehit Yarbay Songül Yakut bölüğünün komutanıydım.

Askerlerimin tamamı kadındı.

Yüreği Vatan için çarpan yüzlerce asker vardı emrimde.

Kadın asker.

Şehit Komutanımın adını taşıyan bir bölüğü eğitecektim.

Askerlerimin karşısına çıktığım ilk gün baktım hepsinin gözlerine.

Tıpkı Oğuzlar Timi'nin başına geçtiğim gün gibiydi her şey.

Karnım üniformamın içerisinden belli etmeye başlamıştı kendini.

Efe'nin hatırası bir kor gibi düşmüştü yüreğime.

Herkes Efe'nin komutanı olduğumu biliyordu.

Tek tek bakmaya çalıştım kızların yüzüne.

Ardından konuştum;

"Hepiniz,tek tek benim canımın içisiniz"

Ufak bir şaşkınlık belirdi hepsinin yüzünde.

Konuşmaya böyle başlayacağımı tahmin etmemişlerdi.

Devam ettim;

"Bölüğümüzün adı Şehit Yarbay Songül Yakut...Benim ablam,eğitim komutanım,asil ve kahraman bir Türk kadını.Bize askerliğin üniforma değil,ruh olduğunu öğreten güzel yürekli komutanımın adını vermişler bu bölüğe.."

Songül komutanımın bizimle konuşmasını anımsadım ve tebessüm etmeye çalışıp konuşmama devam ettim;

"Bizimle ilk konuşmasına 'siz bana ailelerinizin değil,Vatan topraklarının emanetisiniz' diye başlamıştı.12 gün önce askerimi verdim o toprağa.."

Yutkunduklarını fark ettim.

Yüreğimdeki acıyı bastırarak devam ettim;

"Efe benim kardeşimdi.Tıpkı sizlerin şu anda olduğu gibi o da 4 yıl önce tanışmamız için karşımdaydı.4 yıl sonra kız istedik Kayseri'den.1 Ay sonra kollarımda şehit düştü..."

Dolan gözlerimi zapt ettim.

"Ben artık hiç birinizin ardından Vatan sağ olsun demek istemiyorum!Hiç birinizin ailesine,sevdiklerine şehit haberi vermek istemiyorum!Hiç birinizin al bayrağa sarılı tabutunu görmek istemiyorum! Şehadet kutsaldır.Ancak görevinizin yaşamak ve yaşatmak olduğunu unutmayın!"

Tekrar bağırdım;

"Şehit Yarbay Songül Yakut bölüğü?!"

Kızların sesi tüm Alay'da yankılandı;

"Emredin komutanım!"

"Siz Mete Han'ın askerleri,Atilla'nın kırbacı,Tomris Katun'un gücü,Fatih'in damarlarında akan o asil kan,Gazi Mustafa Kemal'in şu sözlerisiniz;'Ey kahraman Türk kadını!Sen yerlerde sürünmeye değil,omuzlar üzerinde yükselmeye layıksın!"

Kızların sesi yine yankılandı;

"Anlaşıldı komutanım!"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Hoş geldin canımın içi"

Arabaya bindim ve emniyet kemerimi taktıktan sonra Oğuz'u öptüm;