Albay Kızı

Alparslan

Bölüm şarkısı: Mark Eliyahu - Journey

Siirt'e gitmek üzere zırhlı araçlara geçmiş, konvoy halinde yola çıkmıştık.

Çok uzak olmadığından fazla sürmeyecekti bu yolculuk.

Gökhan konuştu.

"Komutanımın, Topal'a anjiyo yapılacakmış."

"Lüzum yok, pamuk tıkasınlar."

Cevabımla herkes güldü.

Oğuz biraz durgundu.
Sabahtan beri böyleydi ama bana yansıtmamaya çalışıyordu.

Ben içten içe kendimi dün akşam için suçlu hissederken dayanamayıp mesaj attım.

Vatan'ım: Oğuz, iyi misin?

Gamzelim: Bir şeyim yok, içim daralıyor biraz.

Vatan'ım: Bir sorun mu var?

Gamzelim: Bilmiyorum.

Telefonlarımız sessizdeydi.
Belli olmasın diye bir kaç dakika arayla cevap veriyorduk.

Eruh Komando Tugayına vardık.
Bahçede Özel Harekat Polisleri ve Jandarma Özel Harekat birlikleri vardı.

Tüm zırhlı araçlar park edilmişti.

Karşımda gördüğüm iki kişi donmama sebep oldu.

Şaşkınlıkla konuştum.

"Abi? Dayı?!"

Abim ve dayım güldü.

Herkes kendi arasında tanışıyordu.
Oğuz, abimin elini sıktı.

"Nasılsın Fırat abi?"

"İyiyiz Cizreliler, iyiyiz"

Abimle sarıldım ve dayımın karşısına geçtim.

"Tekmil ver asker!"

Esas duruşa geçtim.

"Üsteğmen Sara Nur Tamer, Ankara. Emredin Komutanım!"

"Gel buraya cadı."

Dayımla sarıldık.

Hakkari'de Binbaşıydı.
Binbaşı Levent Güner.

Bir evlilik yapmış, hamile eşini ve doğmamış çocuğunu terör örgütünün saldırısında kaybetmiş bir asker.

Hayatını görevlerine adamış, bir an bile yılmamış, askerlerine sonuna kadar savaşmayı öğretmiş mükkemmel bir komutan.

Yeri geldiğinde bir abi, yeri geldiğinde baba.
Babam görevdeyken babam olan kişi.
Cadısı olduğum ve bana cadı diyebilen tek insan.

"Hoş geldin canımın özü."

"Hoş bulduk Binbaşı dayı beyciğim."

Dayımla aramızda 12 yaş vardı.

22 yaşında gencecik bir teğmenken, ben daha 10 yaşındayken kaybetti Deniz yengemi.

Adı gibi denizdi.
O kadar tatlı, o kadar sıcakkanlıydıki içinde kaybolurdunuz.

Çocukluğumdan hayal meyal hatırladığım anılarım vardır.

Deniz yengem de öyle.

Ama öldüğü günü dün gibi hatırlarım.
Annemin çığlıklarını, dayımın hastahane koridorunda kafasını duvara vurmasını,maklını kaçırmasını, her şeyi bir bir hatırlıyorum.