Gab's Beautiful Nurse

Chapter 17

Francine was startled when she woke up in an unfamiliar room. It definitely belongs to a man because of its masculine interior. Then she remembered what happened last night.

Napangiti siya.

She looked beside her but Gab was not there. She slowly moved to get up because she was still sore. There were traces of blood stains on the sheets. Umupo siya sa kama. Noon lamang niya napansin na nakasuot siya ng white long sleeves at boxers shorts. Natatandaan niyang suot ito ni Gab kagabi. She hugged herself and smelled Gab's shirt. It still smelled like Gab. She was smiling.

"Gab?" Tawag niya sa binata. Walang sumagot kaya tumayo siya upang hanapin ito.

"Gab, where are you?" She checked the restroom and the mini kitchen but Gab was not in there either. Bumalik siya sa kama upang hanapin ang cellphone niya. Napansin niyang mayroong dalawang paper bag na nakalagay sa ibabaw ng side table malapit sa kama. Meron itong note na nakadikit. Binasa niya ito.

"Babe, I have an emergency to attend to. Let's talk when I get home. Please wait for me. I love you. -Gab."

PS. I left Mr. Hildago's number inside the bag, please call him when you wake up, ipapahatid kita."

Bahagya siyang nakaramdam ng lungkot dahil gusto niyang makita ang binata. Namiss niya itong bigla. Binuksan niya ang isang paper bag. There were canisters of food. She smiled. Gab was so thoughtful. She opened the next paper bag and there were clothes for her to wear, and a black velvet box. She opened the velvet box and found a beautiful gold necklace with a blue diamond pendant. There's also a note inside the box.

She read it.

"Please wear this necklace. It's from my grandparents. Dad gave it to mom. Now, I'm giving it to you. Please be mine forever."

Kumabog ang kaniyang dibdib. There were tears in her eyes. Nayakap niya ang sarili. Gusto niya itong makita at makausap.

Nagtungo siya sa restroom upang mag-shower at mabihis. Buti na lamang at night duty sila ni Bainca ngayon.

*****

"Teka. Wait lang." Hinawakan pa ni Bianca ang mukha niya gamit ang dalawa nitong kamay. Nasa cafeteria sila ng hospital at kumakain.

"Kanina ko pa kasi napapansin eh. Blooming ka girl. Saka ang ganda ng mga ngiti mo dyan. Hmmm." Sabi ni Bianca na naniningkit ang tingin sa kanya.

"Tigilan mo nga ako Biancs. Dati nakong blooming no." Inalis niya ang mga kamay nito sa mukha niya.

"Siguro kayo ni Pogi hano? Umamin ka na kasi. Amoy na amoy ko naman kayong dalawa no." Patuloy na pang uusisa nito sa kanya.

"H-Hindi no. Hindi ko pa siya sinasagot." Pag-iwas niya.

"Bakit ba ayaw mo pang aminin. Ano naman ang masama? So ano na, kayo na ba ha?" Tanong nito uli sa kanya. Napangiti siya. Ayaw pa sana niyang sabihin pero ipinagkalulo na siya ng mga ngiti niya.

"Omigosh! Girl! Kinikilig ako!" Halos napatili pa ito buti nalang ay natakpan niya ang bibig ng kaibigan.

"Sshh! Huwag kang maingay. Hindi pa naman official, hindi pa kasi kami nakapag-usap. Umalis kasi siya, may emergency yata sa company nila."

"Ano ka ba ganon na din yun no. Wait, teka ano to?" Hinawi ni Bianca at scrub suit niya at nakita nito ang suot niyang kwintas na bigay ni Gab.

"It's from Gab." Nakangiting sabi niya. Kinikilig na din siya.

"Eto etong mga ito, bigay din ba ni Pogi?" Nakangiting at nanunudyong tanong nito habang itinuturo ang kiss marks sa bandang leeg niya na natatakpan ng scrubsuit. She was caught off guard. She was blushing. Kilala siya ng kaibigan. Nanlaki ang mga mata nito.