Chapter 27.

188 7 0
                                        

Rond 7 uur in de avond was iedereen al een beetje aan elkaar 'gewend' en konden we het al goed met elkaar vinden. Ik had al gepraat met mijn neven en het blijkt dus dat we elk jaar in Marokko samen waren toen we klein waren maar doordat ze toen in een andere stad gingen wonen in Marokko zagen wij ze niet meer zo vaak. We zaten gezellig thee te drinken toen de bel ging. "Ik ga wel" zei ik en stond op. Ik liep naar de deur en maakte hem open. 2 heeeeeeele mooie jongens stonden voor de deur. Ik schrok een beetje van hun schoonheid. Mashallah. "Hey is Zaki thuis?" "Ja ik roep hem wel kom binnen." Zei ik en maakte de deur wijder open. Ik liep naar Zaki toe, mijn neef. "Er staan 2 jongens in de gang voor jou" "huh oke kom mee" zei hij en stond op. "Waarom moet ik mee?" "Weet ik veel kom gewoon" zei hij. Ik liep weer mee terug naar de gang en zag ze daar staan. Lachend. Cuties gewoon omg. Die lachende gezichten wauw. Wie zijn dat. "Hewaaa bro alles goed?" "Rustig met jou?" "Rustig kom naar boven." Zei Zaki en liep naar boven. "Wesh ga je nog zeggen wie dat zijn of wat?" Riep ik naar hem. Ik vond het wel een grappig idee om dit te doen. Hij keek me aan met zo'n blik van; wat, meen je die?  "Wat kijk je begin te praten" zei ik. "Dina begin normaal te doen eh hmara" zei Zakaria. Zomaar stond hij erbij. Uit welke dode hoek komt hij nou weer? "Je zusje is wel faya man" zei een van die jongens tegen Zakaria. Huh? Hoe weet hij dat ik zijn zusje ben? "Dat zijn Tarik en Yousri" "aangenaam" zei ik terwijl ik mijn hand uitstak. "Insgelijks" zei Tarik.  "Bro sinds wanneer ken je dat woord" "ik had toch sollicitaties en die mensen zeiden steeds insgelijks maar wollah meh ik weet wat het betekend." "HAHAHHAHHAHAHA" we gingen helemaal stuk om hem. "Legendarisch" zei Zaka. "Wollahilla" zei ik. "We gaan toch gwn FIFA?" "Mag ik meedoen" vroeg ik. Ik kan dat gewoon. "Ja kom we gaan even kijken of me nichtje het kan of dat ze gewoon een noob is" zei me neef. "Ewa saffi ik maak jullie af" zei ik zelfverzekerd terwijl ik me kin omhoog hield. "Saff kom" zei Tarik.

We liepen naar boven en gingen in Zaki zijn kamer zitten. Ik sprong gelijk in de zitzak toen ik die zag. Ik vind die dingen geweldig. De jongens gingen eerst geen elkaar. De winnaar mocht tegen Yousri en de winnaar daarvan tegen mij.

Na een paar potjes gespeeld te hebben heb ik gewonnen. Volgens mij hebben ze mij gewoon laten winnen maar het boeit me vrij weinig ik was gewoon goed.

Na even gezeten te hebben met de jongens liepen we naar beneden. We liepen de woonkamer binnen en iedereen keek ons aan. Dit moet er vast heel raar uitzien. Ik loop de woonkamer binnen met 4 andere jongens en 2 daarvan zijn onbekende. HAHAHAHAHHAHA ik zag mijn moeder mij al aankijken zovan je gaat dood straks. Ik glimlachte alleen naar haar.

Mijn tante vroeg of ik voor haar naar de winkel wou gaan maar ik moest wel iemand meenemen. We besloten om met alle kinderen te gaan die hier nu zijn. Ze gaan niet mee in de winkel maar we gaan gewoon wat lekkers voor ze kopen en ja dat gaan we nu dus doen.

Ik pakte mijn tasje van de bank waar mijn pinpas inzat en twijfelde of ik mijn tasje mee moest nemen. Ik nam mijn tasje gewoon mee want ik ga het toch nodig hebben dat weet ik zeker. We liepen naar de gang waar we onze schoenen aantrokken. Tarik en Yousri kwamen ook mee. Nog een paar nichtjes en neefjes rond de 9 jaar namen we ook mee. Ik tilde mijn neefje van 3 jaar op. Hij is zoooo schattig iedereen smelt na het zien van hem. We liepen eerst naar een speeltuin waar we de kinderen neerlegde. Zaka en Tarik bleven bij die kleintjes. Ik, Yousri en Zaki gingen naar de supermarkt. Mijn tante had me geappt wat ze nodig had en ik pakte dat voor haar  ik pakte ook chips, snoep, drinken, chocola etc. Yousri ging nog een redbull pakken, ik en Zaki liepen alvast naar de kassa. Daar aangekomen wou hij betalen. "Nee ik betaal" zei ik voor de 500ste keer. "Dina ik betaal" "ska gefi" zei ik en betaalde. "Ben je altijd zo eigenwijs geweest?" Vroeg Zaki. "Ja gelukkig wel" "psycho" zei Zaki. "Izan". "Let op je woorden eh boizan" "je doet het zelf ook" "oha shit" zei Zaki. We moesten erom lachen. Yousri kwam aanlopen en keek ons raar aan. "Yousri abi jouw vriend is ziek in zn hoofd" zei ik terwijl ik mijn arm om yousri heen sloeg. Hij is veels te lang. Mijn hand komt net om zijn nek heen. "Lukt niet he kleintje" "nee niet echt maar je begrijpt het idee" "hahahahhaha gekkie" zei hij.

Dina's lifeWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu