THE CAMPUS NERD'S REVENGE

CHAPTER TWENTY-NINE (HOW TO FIX IT?)

TAEHYUNG'S POV

Iniangat ko ang paningin mula sa mga binabasa kong files nang bigla kong marinig ang sunud sunod na pagkatok sa pintuan.

"Pasok." Mahinahon kong saad.

Hindi na ako nagtaka nang bumungad sa akin ang mukha ni Mavic sa pinto na may alanganing ngiti sa mga labi.

"What now?"-Taehyung

"Architect...." Nakangiti niyang sabay pakita sa akin ng hawak hawak na tatlong bouquet ng mga bulaklak.

Napabuntong hininga ako saka iniwas sa kanya ang tingin.

"Throw it away. Burn it. I don't give a fuck."-Taehyung

"Pero kasi nasa baba si Engineer Jeon...."-Mavic

"Mukha bang may pakialam ako, Mavic?"-Taehyung

"Sabi ko nga po wala ka ngang pakialam." Naiiling na tugon ni Mavic saka akmang ilalapag ang mga bulaklak sa mesa ko pero agad ko siyang tiningnan ng masama.

"Itapon mo." Mariin kong saad.

"Architect sayang eh. Ang gaganda."-Mavic

"Itatapon mo yan o ikaw ang itatapon ko?!"-Taehyung

"Sabi ko nga itatapon ko na."-Mavic

Agad itong lumabas ng opisina ko bitbit ulit ang mga bulaklak na dala kanina.

Inis na sinara ko ang laptop saka hinubad ang salamin nang tuluyan akong mapag isa.

Ano na naman ang trip sa buhay ni Jungkook?

Hindi ko sya maintindihan. Kamakailan lang halos isumpa niya ako pero ngayun halos lumuhod naman siya sa harap ko makausap lang ako.

Ang totoo, nasa ayos pa ba ang utak ng taong to?

Araw araw itong pumupunta ng opisina ko saka ako hinahatidan ng kahit na ano. Pero kahit isa wala akong tinanggap.

Palagi itong nagmamakaawa na kausapin ko kahit saglit pero kahit isang beses ay hindi ako lumabas para kausapin siya.

Para pa sa ano? Wala na rin kaming dapat na pag usapan pa.

Ayoko na.

Nakakapagod na.

Inubos ko ang oras sa pagtapos ng lahat ng nakapending kong trabaho. Nireview ko ang mga sumunod na project na inooffer sa akin at inisip kung ano ang mga pwede kong kunin o i-consider at dinecline ang mga proposals na ayoko.

Hindi ko namalayan na madilim na pala sa labas. Kung hindi pa nangalay ang batok ko at likod ay hindi ko namamalayang ilang oras na pala akong nakaupo dito at nagtatrabaho.

Pagod na hinubad ko ang suot na salamin saka ipinikit ang mga mata.

Wala akong halos maalala sa buong araw na mga ginawa ko. Ilang beses din ata akong kinatok ni Mavic para kumain at ang huli ang nagpaalam na itong mauna nang umuwi.

What a boring day, indeed.

Ilang sandali pa ang pinalipas ko bago ko naisipang magligpit ng mga gamit ko para umuwi na.

Nagugutom ako. I need to go home and rest.

This is my everyday routine. A very boring routine.

Biglang tumunog ang cellphone ko at nakita kong lumilitaw ang pangalan ni Lisa sa screen.

Dinecline ko ang tawag niya saka pinagpatuloy ang pagliligpit ng mga gamit na dadalhin ko pag uwi.

Wala rin namang ibang sasabihin yang babaeng yan kundi ang pangaralan akong wag na ulit tanggapin si Jungkook sa buhay ko.