BİLİNMEYEN NUMARA

48

Egeyle ben şaşkınca Rüzgara bakıyorduk. Rüzgar bir anda önüme geçti. 

'' suyu öldürmen için ilk önce beni öldürmen gerek''

'' tamam bende ilk önce Egeden başlarım , artık birini vurim yani. Sıkıldım.''

Hakan Egenin önüne geçti.  Çığlık atmaya başladım. Rüzgar belki onada karşı çıkardı bir umut.

'' Rüzgar nolur söyle babana Egeye zarar vermesin nolur''

'' oğlum sen istememişmiydin Egeyi öldürmemi , suya sahip olmak için''

Babasının böyle davranışları Rüzgarı sinirlendiriyo gibiydi.

'' evet baba''

Rüzgarın dediğiyle şaşkınlığa uğramıştım. Ne yani Egeyi öldürmesine izin mi vericekti.

Sonra bana baktı ve devam etti.

'' ama Su'yun kardeşim olduğunu öğrendim. Bu yüzden Egeye zarar vermeni istemiyorum. Şimdi o silahı yerine koy.''

'' Ne yani sen hala suyu sevmiyormusun''  diye sordu Hakan

Rüzgar bana baktı sonra konuştu.

''Ben Su'ya hiçbir zaman aşık olmadım baba , sadece kıskandım Egeyle olan ilişkilerini. Ona sahip olursam belki beni sever  diye düşündüm ama yanılıyormuşum. Egeyle su birbirini çok seviyor. Bundan sonra o sadece benim kardeşim.Egede kardeşimin sevgilisi. Allah'tan ona vurmaktan ileriye gidememişim yoksa kendi yüzüme bile bakamazdım. Aslında biliyomusun baba bunların bütün suçlusu sensin. Beni böyle sen yetiştirdin. Senden nefret ediyorum.''

Hakan şaşkınlığın zirvesini yaşıyordu şuan ama hızlıca kendini toparladı. 

''pekala şuan gidiyorum ama seninle işim bitmedi Su. Seni illaki bir gün öldürcem. Rüzgar sana gelince dediklerin gram umrumda değil. Bundan sonra kendi evinde kalırsın gözüme sakın gözükme'' 

Tam giderken Hakana bağırdım.

'' Annemi senin ellerinden kurtarıcam anladın mı beni , pislik adam''

 Bana doğru kahkaha atarak odadan çıktı. İki koruma şaşkınlıkla kollarımı bırakmıştı.

 Rüzgar bir aletle Egenin ellerindeki zincirleri kırmıştı.

Bugün bizi buraya kaçıran o , bizi kurtaranda o. 

Çok garip. 

Rüzgar suratıma bakamıyordu. Benimde onu affetcek halim yoktu. Bana bu kadar şey yaptıktan sonra onu tabikide affetmeyecektim. 

Ege elleri çözüldüğünde hemen yanıma gelip bana sarıldı. Şuan buna çok ihtiyacım vardı gerçekten. Bende kollarımı Egeye sardım.

 Rüzgara baktım gözünde yaşlar akıyordu. Sonra yanıma geldi.

'' Su , ben gerçekten çok üzgünüm.''

'' son pişmanlık neye yarar?'' dedim sessizce. Duymuştu beni.

 Onun benim kardeşim olması çok garipti. 

'' Su sana kendimi affettiricem''

Acaba ben affedecekmiydim.

Sonra Egeye döndü.

'' Ege Su'ya dokunmama engel olduğun için çok teşekkür ederim. Eğer öyle bir hata yapmış olsaydım kesinlikle intihar ederdim. Senden de özür diliyorum Ege , nolur beni affedin.''