BİLİNMEYEN NUMARA

38

Okul bitmişti. Ben ve  Ege beraber çıkıp eve doğru gidiyorduk. Evin önüne vardığımda babamın arabasının evin önünde olduğunu gördüm. İçimi sıkıntı kaplamıştı. Yaklaştıkça korkum artıyordu. Ege'de anlamıştı. 

'' su istersen annenlerin karşısına beraber çıkalım mı?''

Çıksamıydık ki? 

 Eğer babam Ege'yi görürse ona zarar verir miydi bilmiyordum. Bunu riske atamazdım.

'' yok, ben kendim hallederim.''

İlk önce kabul etmeyecek gibi oldu, sonra kararlı olduğumu görünce vazgeçti. 

Eve varmıştım. Egeyle vedalaşıp içeri girdim. Annemle babam oturma odasında oturuyorlardı. Beni görünce ikisi de ayağa kalktı. Annem direk bana doğru yürüdü. 

'' merha...'' yüzüme yediğim tokatla susakalmıştım. Bugünlerde çok şiddet yiyordum. Rüzgarın vurduklarını hala unutamıyordum.

 Babam hala oturuyordu. Onun sessiz olması beni daha çok korkutuyordu.

'' anne neden bana vurdun?'' dedim hüzünle.

'' O konuştuklarımızı hala unutmadık, biz yokken erkeklerle mi fingirdeştin he yoksa?''

Duyduğum şeyle anneme sinirle baktım.

'' Ne fingirdeşmesi anne , senin kızın tecavüze uğramış sen hala fingirdeşmek diyorsun ya'' sinirle bağırmıştım. Annem ilk başta duraksadı ama inanmamıştı galiba.

'' yalan söyleme bana'' offf ben kime anlatıyordum ki. Dudağımın patlayan yerini anneme göstererek:

'' bak anne bunuda tecavüz eden kişi yaptı ve bu tecavüz eden kişi kim biliyomusun?''

Annem merakla bana baktı

'' rüzgar, bizim sınıftaki çocuk yaptı ama merak etme şuan aynı sınıfta değiliz''

Ahh salak su sanki merak edicekte soruyorsun

'' Ne merak etcem , sana inanmıyorum bile'' kızı tecavüze uğramıştı ama o hala inanmıyordu. Gözlerimden yaşlar aka aka anneme bağırdım.

'' anne siz benden niye nefret ediyorsunuz''  Annem yine söylmeyecekti ki artık dayanamıyordum. Önümdeki masayı yere devirdim. Hıçkırarak ağlamaya başlamıştım. 

'' söylesene kadın ne yaptım ben sana söyleeeeeee''

Annemde daha fazla dayanamayacak gibi olmuştu.

'' Çünkü sen doğduğun gün ben annemi kaybettim. Canımdan çok sevdiğim kadını kaybettim tamam mı? Her şeyin suçlusu sensin. Eğer o gün doğmasaydın annemin yanında olcaktım. Annemde trafik kazasıyla ölmeyecekti.''

Bu duyduklarım beni üzmüştü ama dayanamadım

'' anne benim burda suçum nee, o zaman bana hamile kalmasaydın tamam mı?''

Annemde ağlamaya başlamıştı. Bir anda aklıma gelen şeyle babama yürüdüm.

'' Baba peki sen benden niye nefret ediyosun?''

Babamda dayanamamıştı.

'' Çünkü annenin acısı benide mahvetti. O üzülürken seni sevemezdim.''

Ayy , ne kadarda boktan bi neden

'' Yani benim hayatımı bunun için mi mahvettiniz, sizden nefret ediyorum''

Onlara bağırıp odama çıktım. Aşağıdan annemin ağlama sesleri geliyordu. Onun sesini duymamak için kulaklığımı takıp ağlamaya devam etmiştim. 

Acaba bir gün gerçekten hatalarını anlayıp beni sevcekler miydi?

ARKADAŞLAR SİZCE ANNESİYLE BABASI BİR GÜN GERÇEKTEN SUYU SEVERLER Mİ ?

EĞER SEVERLERSE SU ONLARI AFFEDER Mİ?

BÖLÜME OY VERMEYİ UNUTMAYIN ARKADAŞLAR. DİĞER BÖLÜMDE GÖRÜŞMEK ÜZERE