perfect soulmate {Completed}

[64]

Zaw gyi

ရွီလာ၏ ညေနခင္းသည္ အေတာ္ပင္ လွပေနခဲ့သည္။ အိပ္တန္းျပန္လာေသာ ငွက္တို႔ကလည္း ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ႏွင့္ ညေနခင္းအလွကို ေဖာ္က်ူးေနၾကသည္။

နန္းေတာ္၏ ဂိတ္ေပါက္မွထြက္လာေသာ လီေယာလ္တို႔ကို ရဲမက္တို႔လည္း အရိုအေသျပဳၾကသည္။ လီေယာလ္က နဂါး၀တ္ရံုႏွင့္ မဟုတ္ဘဲ သာမန္လိုသာ ၀တ္စားဆင္ယင္ထားသည္။

သူ၏ ေဘးတြင္ေတာ့ အဝါေရာင္ေကာင္ငယ္ေလးက ကပ္လ်က္ပါလာသည္။ ေခါက္ယက္ေတာင္ေလး တဖ်တ္ဖ်တ္ခပ္ေနသည့္ပံုက မ်ိဳးရိုးျမင့္ သခင္ေလးတစ္ေယာက္လိုပင္။

ကိုယ္ရံေတာ္လည္း မပါဘဲ ႏွစ္ေယာက္သား ေစ်းထဲ ၪီးတည္ကာ သြားၾကေတာ့သည္။ လီေယာလ္ဆႏၵအရသာဆိုလ်ွင္ ကိုယ္ရံေတာ္မ်ားကို ေခၚလိုလွေသာ္လည္း ဟြၽန္းက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနလိုသည္ဟု ေျပာလာသျဖင့္ ခ်စ္သူ႔အလိုက် ခ်န္ထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ လတ္တေလာ ျဖစ္ပြားထားသည့္ လုပ္ႀကံမႈမ်ားအရ လီေယာလ္မွာ ဟြၽန္းကို စိတ္မခ်ႏိုင္ေပ။ သူ၏ မ်က္စိေရ႔ွေမွာက္မွာပင္ ခ်စ္ရသူက အမ်ိဳးမ်ိဳး နာက်င္ခဲ့ရၿပီးၿပီ။ ထပ္မံနာက်င္ေအာင္ မည္သူကမ်ွ မျပဳလုပ္ႏိုင္ေစရ။

ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္ရံေတာ္ အင္အားစုကို အရပ္၀တ္ အရပ္စားျဖင့္ ေစ်းတစ္ခြင္ ျဖန္႔က်က္ၿပီးသား ျဖစ္ေခ်သည္။ အရပ္သား၀တ္စံုႏွင့္မို႔ ဟြၽန္း သတိထားမိမည္ကိုလည္း မစိုးရိမ္ရေခ်။

အတူတူေလ်ွာက္ေနရင္း ဟြၽန္းက လီေယာလ္၏ လက္ဖဝါးတို႔ကို ဆုပ္ကိုင္လာသည္။ လီေယာလ္က ၾကည့္မိေတာ့ ၿပံဳးျပလာကာ ခပ္တ္ိုးတိုးေျပာသည္။

"ေယာလ္ လက္ဖဝါးေတြက ေနြးေနတာပဲ "

ထို႔ေၾကာင့္ အနည္းငယ္ ေအးေနေသာ လက္ဖဝါးတို႔ကို ဆုပ္ကိုင္ေပးထားလိုက္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ပိုင္းက အဆိပ္မိကာ အရသာမခံႏိုင္ခဲ့ေသာ ဟြၽန္းသည္ အစားအေသာက္ နည္းပါးသြားသည္မို႔ ကိုယ္က အေတာ္ေလး ပိန္က်သြားသည္။

ယခင္က လံုးတစ္တစ္ကိုယ္ေလးက အနည္းငယ္ ျဖဴေဖ်ာ့ေနသေယာင္ပင္။ အၿမဲတေစေဖာင္းေနတတ္ေသာ ခ်စ္စရာပါးေဖာင္းေလးမ်ားပင္ မရိွေတာ့။