perfect soulmate {Completed}

[27]

ညအေမွာင္၏ ေအာက္တြင္ ပင္လယ္ျပင္တြင္ လူးလြန္႕ေနေသာ ေလွငယ္တစ္စင္းရွိ၏။ ေလွငယ္ေလးမွာ ေရစီးေၾကာင္းအတိုင္း ေရြ႕လ်ားေနေလသည္။

ေလွေပၚတြင္ေတာ့ ေယာက်ာ္းသံုးေယာက္ပါရွိျပီး တစ္ဦးမွာ ရြက္တိုင္အား ေလလမ္းေၾကာင္းနွင့္ အလိုက္သင့္ေစရန္ လွည့္ေပးေနေလသည္။

လူေကာင္းအနည္းငယ္ေသးေသာ ေယာက်ာ္းေလးက တသိမ့္သိမ့္ရွိဳက္ငိုလ်က္ ရွိသည္ကို ခပ္ထြားထြားေယာက်ာ္းတစ္ဦးက နွစ္သိမ့္ေပးေနဟန္ ရွိသည္။

ငိုရွဳိက္ကာ တုန္ယင္ေနေသာ ကိုယ္ေလးအား ခပ္ဖြဖြ ပုတ္ကာနွစ္သိမ္႔ေပးေနေလသည္။

သူတို႕ထြက္ခြာလာရာ ကၽြန္းသည္ကား ညအေမွာင္တြင္ ေ၀၀ါးကာ က်န္ခဲ့ေတာ့သည္။

***************************

ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ တစ္ခါမွ်ပင္ မိခင္ ၊ဖခင္တို႕ႏွင့္ မခြဲဖူးသည္မို႕ ၀မ္းနည္းမႈတို႕က ဆို႕တက္လာကာ မ်က္ရည္ မဆည္နိုင္ ျဖစ္ရသည္။ မိခင္ျဖစ္သူက ငိုေသာ အခါ ပိုဆိုးလာေတာ့သည္။

မိမိငယ္စဥ္ကတည္းက ဤကၽြန္းေပၚတြင္ ေဆာ့ကစားခဲ့ေသာ ပံုရိပ္မ်ားက အျမင္အာရံုတြင္ တစ္၀ဲလည္လည္ ျဖစ္ကာေနေတာ့သည္။

မိခင္၏ လက္ကိုဆြဲကာ ေလွ်ာက္သြားခဲ့ေသာ ေနရာမ်ား ၊ မိခင္၊ဖခင္တို႕ႏွင့္ အတူ ႏြဲေပ်ာ္ခဲ့ရေသာ ပြဲေတာ္မ်ား ၊ မိမိ က်င္လည္ရာ ေနရာေဒသမ်ားအား စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရေပျပီ။

ခ်စ္ရသူ၏ ေနာက္ကို အရာရာျဖည့္ဆည္းေပးရန္ ခ်စ္ခင္မက္ေမာရသည့္ အရာအားလံုးကို စြန္႔လႊတ္ကာ လိုက္လာခဲ့သည္။

မိမိကိုယ္ မိမိ မိုက္မဲသည္ဟု အျပစ္တင္ခ်င္လွေသာ္လည္း မိမိ ထြက္လာျခင္းက မ်ိဳးႏြယ္စု၏ ရွင္သန္ျခင္း ျဖစ္သည္မို႕ အျပစ္မတင္နိုင္ခဲ့ေပ။

မိမိလည္း စိတ္ကိုတင္းမထားနိုင္ပဲ ထြက္လာကတည္းက ငိုေနမိေတာ့သည္။ မိမိ၏ နာက်င္မႈသိပ္သည္းဆကို ေယာလ္ကလည္း သိသည္ထင္၏။ မိမိအား ခပ္ဖြဖြဖက္ကာ နွစ္သိမ့္ေပးလာသည္။

လူဆိုေသာ အမ်ိဳးက ေခ်ာ့သူရွိေလ ပိုငိုခ်င္ေလ ဆိုေသာ အမ်ိဳးမဟုတ္ပါလား။ ေယာလ္က ေခ်ာ့ေလ မိမိက ငိုေလပင္ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။