TEHLİKE (Tamamlandı)

intihar

Gözlerimi aklıma gelen sey ile açtım. Adem'in kafasını kesip ayaklarından tavana asacağım böylece bütün kanı yavaş yavaş akacak bende karşıya geçip izleyeceğim.
.
.
.
Sabah uyandım. Hemen Gökhan'ın eve gitmek için çıktım. Sabah ayazı iki saniyede iliklerime işledi. Hızlıca gidip dün akşam yürüttüğüm anahtar ile kapıyı açtım. Bir tane battaniye alıp sanki gece burada kalmışım gibi model verdim kendime. Tekrar uyku bastırdı fazlasıyla uykum geldi yine. Gözlerimi sıkıca kapattım madem buradayım bende uyurum. Gökhan lavaboya gitmak için kalktı.

Yaklaşık iki dakika sonra Gökhan salona damladı yanımıza geldi ve gidip kendi battaniyesi ile uyumak varken bana sarılıp benim battaniyemin. Altına girdi. Hiç ses çıkartmadım ama tek bacağını da üstüme atınca usulca seslendim. Hareket edemiyorum! Ne kadar kıpırdansam da ne kadar seslensem de duymadı. Bende daha falza zorlamamak adına gözlerimi kapattım. Sessizce bir kelime çıktı ağzımdan "Özür dilerim"
.
.
.
Gökhan beni uyandırmadan yanımdan kalktı ve mutfağa gitti. Bende hemen kalktım zaten yarı uyanıktım. Mutfaga gittim.
İnci:Kolay gelsin
Gijhan:Kusura bakma ya uykulu iken olmuş valla bide uyandırdım sanırım özür dilerim.
İnci: Önemli değil bunlara gerek yok.

Kafasını olumsuz anlamda salladı. Tezgaha yasladım Gökhan'ı izliyordum.
İnci: Gökhan neden bazen çok tuhaf bakıp bazen de hiç bakmıyorsun.
Gökhan:İnci sen beni arkadaş olarak görüyorsun değil mi?
İnci:Evet neden ki?

Ellerini tezhaga benim iki tarafıma koyup kulağıma yaklaştı "Ama ben öyle görmüyorum"   gülümsemek istesem de yapmadım Gökhan'ı ittim çünkü ben katil olacaktım o beni sevemez bir katili sevemez.
.
.
.
Akşam olduğunda çocukları bırakıp eve geçtim. Tekrar Demon çağırma işlemlerini sıra sıra yaptım. Ama hissetmedim hiçbir şey hissetmedim. Enerjim yetersiz olduğu için olmuyordu. Tekrar tekrar denedim ama olmuyordu. En sonunda içimdeki enerjiyi hissetmeye başladım. Oluyordu evet oluyordu. "Karar verdin mi?" Diye bir ses geldi kulağıma. Gözlerimi açmadım sıkıca kapattım. Ve karar veremediğimi onun söylediği şeyi yapacağımı söyledim. "O halde ruhunu bize ver o adamı öldürdükten sonra sende intihar et böylece ruhunu şeytana satmış olursun yada insanlara kötülük yap aynı şekilde o zaman da ruhunu bize adamış olursun"

Cevap vermeden önce iyice düşündüm. Ben bu adamı zaten insanları kurtarmak için öldürmeye çalışıyorum. Eğer simdi kendi canım ikinci seçeneği seçersem Adem'den bir farkım olmaz.
İnci-İntihar edeceğim...
.
.
.

Kapının çalması ile kalkıp kapıya gittim. Daha doğrusu kalkamadım yerde sürünerek gittim neredeyse. Kapının kolunu tutarak ayağa kalktım. Hemen açtım Gökhan ve Ali geldi. Onları bu konuda etkisiz eleman yapmak istemezdim ama onlar ne zaman konuyu açsa ben onları halledeceğim diyerek susturuyordum. Onların canını da tehlikeye atmam çok saçma bu yüzden ben bunları halledeceğim.
Ali:Sıkıldım ben ya birşeyler yapalım.

Düşünüyordum gerçekten ne yapmak istediğimi birkaç güne öleceğim belki de güzel bir şekilde değerlendirmem lazım.
İnci: Geçelim televizyon karşısına elimizde de büyük bir mısır aşk filmi falan izleyelim olmaz mı?
Ali:Aşk filmi olmaz ya kork korku izleyelim
Gökhan:Kanka korku zaten hayatımızdan eksik değil aşk eksik ama o yüzden aşk izleyelim ben filmi seçiyorum siz de mısırları halledin.

Kafamızı sallayıp mısırları patlattık. Salona geçip yarı romantik yarı komik olan filmi izlemeye başladık.
.
.
.
Gece saat 3 olduğunda Ali uyumuştu Gökhan da uyumuştu bende daha fazla izlemek istemediğim için televizyonu kapattım. Çocukların üstünü kapatıp bende salonda yattım. Kısacık bir hayatım kalmamıştı ve bunu ben yapıyordum ne kadar sinir bozucu değil mi?