TEHLİKE (Tamamlandı)

KAZA

İnci sabah heyecanlı bir şekilde kalktı. Bu gün Alin'in aşısı vardı. Saate baktığında 11 olmuştu randevu 11.30 da idi. Hızlıca Alp'i dürttü.
İnci:Kalk Alp kalk aşı var.
Alp: Beş dakika daha lütfen
İnci:Alp ben aşı diyorum sen 5 dakka diyorsun kalk kalk.

Alp hızlıca gözlerini açtı. "Ne aşısı" dedi. Tamamen unutmuştu aşı'yı.
İnci:Alin'in aşısı var ya Alp kendinde misin sen 15 dakka kaldı hadi çabuk ol.

Bunları söylerken bir yandan da üstünü giyiyordu. Alp hemen kalkıp üstünü giydi. Alin'i alıp evden çıktılar.

İnci: Hızlı sür canım yetişelim hadi.

Alp gaz pedalına yüklendi. Bir süre hızla ilerledikten sonra biraz yavaşlamak adına frene bastı. Ama fren tutmuyordu. Telaşlandı ama İnci'yi telaşa sokmamak için sakince konuştu "İnci Alin'in kemerini bağla hatta kazak ile üstünden tekrar bağla. Sende kemerini hemen tak fren tutmuyor". Ne kadar İnci'yi telaşlandırmak istemese de İnci telaşlandı. Hemen arka koltuğa atlayıp Alin'i koltuğa resmen bağladı. Kendisi de onun üstüne kapandı. Alp "İnci buraya gel kemerini bağla merak etme Alin oradan fırlamaz." Dedi ama İnci kafasını hayır anlamında salladı. Alp onu öne çekmeye çalışıyordu ama İnci inatla Alin'in üstüne doğru yattı. "Ben bir çocuğumu kaybettim birini daha kaybeden" dedi. Alp onu öne çekmeye çalışırken bir anda bir yere sertçe çarptı. direksiyona kafasını vurup bayıldı. İnci çarpmanın etkisi ile camdan dışarıya fırladı. Alin ağlamaya başladı. Ona hiçbir şey olmadı. Çünkü annesi kendi hayatı pahasına onu korumuştu. Alin'in çığlıkları dolduruyordu arabanin içini. Hissediyordu anne babasına bir şey olduğunu hissediyordu. Küçücük bebek çığlık çığlığa ağlıyordu. Etrafta bir sürü insan birikti. Önce arabadan bebeği aldılar. Hemen ambulansı aradılar. Ambulans geldiğinde önce İnci'yi sonra Alp'i aldı. Hızla hastaneye gittiler. Bebek hala ağlıyordu. Susmuyor sürekli ağlıyordu. Korktuğu için mi yoksa hissettiği için mi bilmiyorlardı ama bir türlü susmuyordu. Daha küçücük bebekken öksüz mü kalacaktı. Çocuklarının kaderi annesine çekermiş oda annesi gibi sahte anne babasının yanında mı büyüyecekti. Bahtsız bebek kaderine ağlıyordu. Küçücük gözlerinden hiç dinmeyen yaşlar akıyordu...