The Start of the Fall

CHAPTER FOUR

CHAPTER FOUR

LJ'S POINT OF VIEW

"What's with the faces? Bakit parang nagulat kayo sa sinabi ko? It is the most important thing that you need to remember if you want to survive," paalala niya.

"No, you're right Izelle. It's just that, medyo nahihirapan lang kaming tanggapin ang mga nangyayari ngayon. This sudden change is too abrupt and harsh for us to accept in just one go. We were so overwhelmed by everything up to the point na pati ikaw ay napagsabihan pa namin ng masama," wika ko.

She smiled at us. "It's fine, Lj. Naiintindihan ko kayo dahil maging ako ay gano'n din ang nararamdaman."

"The question now is, saan tayo pupunta pagkatapos?" Pagsingit ni Desirene.

"You can go here." Izelle pointed her finger on one of the government assigned evacuation sites. "Ito ang pinakamalapit na ES sa isla natin. We are expected to evacuate here. All you need to do is to cross the sea via boat or ferry to reach the next island. Pwede kayong pumunta sa pantalan kung nasaan ang barko na magdadala sa mga pasahero sa lugar na iyon. It's just a forty-five minutes drive from here so I'm sure you'll be there in no time."

Ang tinutukoy niyang pantalan ay ang Deguet Port, ang pinakamalaking pantalan dito sa Sogren. Gaya ng sinabi niya, forty-five minutes ang itatagal ng byahe papunta doon kung walang traffic o sagabal sa daan. Kaso dahil nga may zombie apocalypse na nangyayari ay duda akong makakakarating kami doon kaagad.

"Ang problema lang ay wala tayong masasakyan." Bumaling si Roland Kay Izelle. "Do you perhaps have an extra car or any vehicle here that we can borrow?" Tanong niya dito.

"Unfortunately, we don't. We only have one van and a car. Dinala ni mom yung kotse kanina pagpasok niya sa trabaho kaya yung van ang gagamitin ko para hanapin siya," sagot ni Izelle.

Bumuntong-hininga si Roland. "I guess we have no choice but to find a vehicle, preferably a van, that will fit all nine of us inside. Excluding Izelle, of course."

"Ang malas naman. Saan tayo hahanap ng van dito?" Tanong naman ni Zalder.

Now, this is tough. Karamihan sa mga sasakyan na gamit ng mga taga-rito ay puro four seater kaya bibihira lang ang may mga van. If we only have to go in one route then we can-wait! That's right, one route! That's the answer to our problem!

Kinalabit ko si Izelle. "Izelle, saan ka nga ulit pupunta para hanapin ang mama mo?"

"Sa research facility nila," tugon niya.

"Pwede mo bang ipakita sa amin kung saan iyon makikita?"

Tumango siya. "Yeah, sure."

Nagpalabas siya ng isang mapa at tinuro ang lokasyon nito. Sinuri ko ito para tingnan kung tutugma ang ruta na pupuntahan namin at ang ruta papunta sa research facility. Napangiti ako nang tumugma ang dalawa.

"Looks like we are going on a road trip with you after all," natutuwang komento ko.

Nagtataka nila akong tiningnan na mas lalong nakakapagpangiti sa akin.

"Paanong magro-road trip e diba sinabi ni Izelle na-" I didn't let Jennie finish what she was saying.

"Of course, I know that. However, upon seeing the map, I realized that we might not be completely hopeless at all. Iisa lang ang ruta na pupuntahan nating lahat kaya hindi niya kailangang humiwalay sa atin," I explained.

"You mean, makikisakay tayo sa van nila?" Tanong ni Christian.

"That's right. We will help Izelle on finding her mother, which I think won't take so long given that she's just in the research facility. Pagkatapos nating hanapin ang mama niya ay sabay-sabay tayong tutungo sa pantalan para sumakay ng barko patawid sa kabilang isla. How is that, hm?" I proposed.