Lessons from the Badboy

41. Sweetheart Carter

Ik spring mijn bed uit. Gisteren was een dag van plannen om mijn ouders in te lichten van de zwangerschap. Maar vandaag wil ik daar niet aan denken! Het is namelijk zondag. En om 2 uur komt Carter naar mijn huis. AAAHH! hoelang heb ik hier wel niet over gedroomd. Carter geïnteresseerd in iemand zoals ik. Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven. Onze eerste date ging natuurlijk fantastisch. Maar wat gaan we vandaag doen? Oh god, mijn kamer is zo'n grote bende!

Ik pak al mijn kleding van de grond af en gooi alles in de wasmand. Ik sorteer het later nog wel op kleur. Oke oke, en nu? hmm... oh ja!... douchen.

Ik pak een handdoek een scheermesje, mijn lekkerste douchegel en deoderant. Ik ga er vandaag op mijn beste uitzien.  Met knallende muziek in mijn badkamer zing ik elk liedje mee. Er is niks wat mijn dag verpesten kan vandaag! Ik scheer mijn benen, mijn armen, alles. Niemand wil een harige flufbal knuffelen. Ieuw. Ik sop mezelf goed in was mijn haar. Als ik nu niet lekker ruik weet ik het ook niet meer.

Nadat ik de douche uitkom föhn ik mijn haar en kleed ik me aan. Ik heb een leuk rood jurkje uit mijn kast gepakt. Hij is schattig.

Ik zucht. Okee ik denk dat ik er klaar voor ben. Ik kijk in de spiegel. Mooi make-upje en skincare. Ik ben er klaar voor.

Het wachten duurt natuurlijk het langste. Als een of andere zenuwkneus wiebel ik met mijn voeten. Straks vind hij het jurkje lelijk? Ben ik iets vergeten? Wat moet ik tegen hem zeggen! Moet ik een film uitzoeken? Of nee, hij moet er eentje uitzoeken die hij leuk vind. Maar dat lijkt zo ondoordacht en slonzig. Ughghhhhgh. Ik weet het niet meer!

"Oke Raven, relaaaxxx," zeg ik tegen mezelf. Het komt allemaal wel goed.

Het volgende moment klinkt de deurbel. Juichend sprint ik naar beneden en open de deur. En daar staat Carter. "Heyy," zeg ik verlegen. Ik voel mijn wangen rood worden. Het voelt nog steeds zo speciaal om tegen hem te praten. "Hallo Raven," zegt hij met een glimlach en hij kust mijn hand. Er komen geen woorden uit mijn mond meer. Ik open de deur verder zodat hij naar binnen kan lopen.

Ik schraap mijn keel. "Wil je wat drinken?" Carter kijkt rond en zijn zicht blijft staren op de bloemen op tafel. Wyatt's zonnebloemen. "Nee hoor dankjewel. Ik ben hier voor jou."

Hij draait zijn gezicht weer naar mij toe en kijkt me met zijn mooie blauwe ogen aan. Hij heeft zulke mooie ogen. Ik voel mijn hart een sprongetje maken. "Laten we naar boven gaan," zeg ik. Carter knikt en volgt me mee naar boven. Ik open mijn deur en laat ons binnen. "Uhm, dit is mijn kamer. Sorry als het een rommeltje is." Carter begint te lachen.

"Het is prachtig. Precies zoals ik had verwacht." Hij pakt mijn hand en trekt me verder naar binnen. "Heb je een fijn weekend gehad?" Fluistert hij. Ik knik en glimlach. "Jazeker. En jij?" Hij knikt en glimlacht terug. Ik ga op mijn bed zitten en hij gaat naast me zitten. Ik staar naar zijn gezicht en denk aan alle tijden hoevaak ik niet gewenst heb om de blik die hij nu heeft. Liefdevol. Onbewust begin ik meer te lachen.

Carter plaatst zijn hand voorzichtig op mijn wang. "Je ziet er goed uit Raven." Zijn duim wrijft zachtjes heen en weer. Ik kijk verlegen naar beneden. "Dankjewel. Jij ook."

Dan buig ik me voorzichtig naar voren en ik voel mijn lippen de zijne raken. Zijn lippen zijn zacht en teder en hij buigt zich dichter naar me toe. Voorzichtig tik ik met mijn tong op zijn lippen waardoor hij zijn lippen zachtjes opent. Een gevoel van vallen vormt zich in mijn buik en raakt verstrengeld met de geur van honing. Zijn luchtje vult mijn hart en ik verlies het besef van tijd.

Carter trekt zich terug en glimlacht. Ik kijk hem aan en bestudeer zijn reactie. Is hij er van bewust dat ik dit bijna nooit doe? Maar zijn ogen stellen me gerust. Hij kijkt vredig.

"Raven hoe graag ik ook meer wil, ik wil niet opdringerig zijn," fluistert hij. Bedroefd kijk ik hem aan. "Dat is oké!" Zeg ik.
Zijn ogen doorgronden mijn ogen en het volgende moment pakt hij me vast en trekt zich naar me toe.
Hij plant zijn lippen op mijn mond en houdt zijn hand aan de onderkant van mijn rug. Voorzichtig zoenen we weer en nog voorzichtiger legt hij me op mijn bed.

Hij hangt nu boven me en een kreun ontsnapt tegen zijn lippen aan. Hij stopt met zoenen en kust mijn mondhoeken. "Raven, je betekent zoveel voor me." Zijn woorden geven me een energieke boost. Dat is alles waar ik op gehoopt had. In al die jaren. Dat ik iets voor hem beteken. Ik open mijn ogen en ruik aan zijn haar.
"Jij ook voor mij Cart."
Ik zoen hem weer en de omgeving om me heen verdwijnt. En voor ik het wist hadden hij en ik een urenlange zoensessie.

Nadat Carter weg gegaan was had ik Sky gelijk geappt. Natuurlijk was ze blij. Dit was alles waarvan ik had durven dromen.

Ik zet een bakje thee en staar naar de zonnebloemen. Ze stralen en de gele kleur geeft een fijne sfeer in de kille kamer.
Ik open Wyatts gesprek in de hoop dat hij me nog een berichtje gestuurd had, maar tevergeefs. Gelukkig ben ik niet eigenwijs genoeg en wel moedig genoeg om het eerste appje te sturen.

"Zin om langs de Starbucks te gaan?"
Ik verstuur het bericht en wacht nagelbijtend op zijn antwoord.

"Ik ben met Kai. Ik zou vragen of hij mee wilt."

Ik krijg een hartverzakking. Kai weet NIKS van ons contact. Laat staan wat we uitspoken. Hij weet dat we online "vrienden" zijn. Niet dat we afspreken! Ik heb hem nooit een reden gegeven om hem een slecht beeld te geven. Of dat we close zijn.  Kai mag hier nooit achter komen.
Haastig type ik een bericht terug.

"Nee!! Ik heb Kai niet verteld dat we praten!"
Met mijn hart in mijn keel wacht ik op een response.
"Oh.." is hetgeen wat ik terug krijg en ik voel de moed in mijn schoenen zakken. Stom stom stom! Ik had kunnen weten dat Kai daar was.

Niet veel later krijg ik een berichtje van Kai binnen.

"Zeg me niet dat je met Wyatt optrekt. Ik maak je af."

Oh mijn God wat heb ik gedaan.