Lessons from the Badboy

29. Lesson 4...5?

Achtergrondliedje voor dit hoofdstuk:
Only You - Ric Hassani

Zenuwachtig draai ik mijn haar in een slordige knot, mijn handen trillen lichtjes. Er zit een rare knoop in mijn maag — het soort dat zich vastzet als je op het punt staat iets roekeloos te doen. Ik bedoel... kom op. Ik ga Wyatt zien. Dé Wyatt. En op de een of andere manier begin ik hem echt leuk te vinden. Onbewust. Ongemerkt. En dat is doodeng. Wat het nog erger maakt? Ik heb hem al verteld wie ik werkelijk ben. De echte ik. De zus van zijn beste vriend.

Wat dacht ik wel niet?

Ik laat een onrustige zucht ontsnappen en sta op van mijn bed. Even blijf ik voor de spiegel staan, starend naar mezelf. Les vier: schuren in ondergoed. Dat moet makkelijk zijn, toch? Het is niet alsof ik het nooit eerder heb gedaan.
Alleen... toen had ik nog een shirt aan. En een shortje. En nu? Nu is het anders.

Nieuwsgierig trek ik mijn trui iets omhoog om te checken wat ik ook alweer aan heb.
Ugh. Een basic witte bh. Zo eentje die gewoon schreeuwt: "Ik heb dit niet gepland." En hij matcht niet eens met m'n zwarte slip. Het hele geheel voelt... teleurstellend.

Tot ik me iets herinner.
Ik buk, rommel in de onderste la van mijn ladekast en ja hoor — ergens onder oude sokken en een kluwen panty's ligt een nog geseald zwart lingeriesetje. Kant. Doorschijnend. Zacht.
Ik grijns, terwijl een golf van brutaliteit door me heen stroomt.
Hij ziet dit nooit aankomen.

Wanneer ik op zijn deur klop, bonkt mijn hart in mijn keel. Ik heb nog geen adem gehaald of de deur zwaait al open.
"Hé," zegt Wyatt, met die glimlach die telkens weer kortsluiting veroorzaakt in mijn hoofd. Hij trekt me meteen naar binnen en slaat kort zijn armen om me heen. Zijn lichaam is warm, stevig — gespierd op precies de juiste plekken — en voor ik het goed en wel besef, laat hij me al los.
Ik had hem niet eens teruggeknuffeld. Niet dat ik dat wilde of zo.
Helemaal niet. Nog niet.

"Hé," mompel ik, terwijl mijn blik naar de grond dwaalt. Een ongemakkelijke stilte hangt tussen ons in. Ongemakkelijk, maar ergens ook... lief.
"Iets drinken?" vraagt hij terwijl hij richting de keuken loopt, zonder antwoord af te wachten.
"Ja, graag," zeg ik, terwijl ik mijn jas uitdoe en mijn sneakers uitschop.
"Ijsthee?" roept hij over zijn schouder.
Ik lach zachtjes.
"Hoe weet jij dat nou weer?"
Hij kijkt achterom en knipoogt. "Ik let op."

Wanneer hij me het glas aanreikt, raken onze vingers elkaar heel even — zijn hand warm, stabiel. Het is maar kort, maar toch schiet er een tinteling door me heen. Ik probeer het te negeren.
"Dus," zegt hij, terwijl dat brutale lachje om zijn mond speelt, "schuren in ondergoed, hè?"
Ik verslik me bijna in mijn slok. "Dat is... ja," antwoord ik, terwijl ik mijn hoest verstop. Ik durf hem niet aan te kijken. Ik denk niet dat ik het kan.
"Dan gaan we beginnen," grijnst hij. Hij pakt mijn hand en trekt me mee naar de bank. Voor ik het weet zit ik bovenop hem, mijn benen aan weerszijden.

Hij trekt zijn shirt uit — moeiteloos, alsof het niets is.
Maar voor mij?
Voelt het als een grens die hij oversteekt. Alsof hij zich openstelt. Alsof ik iets zie wat niemand zomaar ziet.
Ik voel me bloot. Kwetsbaar.

Zijn borst is strak en glad, elke spier subtiel zichtbaar bij elke ademhaling. Mijn blik blijft hangen.
Hij pakt mijn handen en legt ze zachtjes op zijn buik. Zijn huid is heet onder mijn vingers, zijn lijf bijna belachelijk perfect.
Ik laat mijn vingers voorzichtig verkennen — over de lijnen van zijn buikspieren.
Hij kijkt me aan met speelse, licht hongerige ogen. Alsof hij precies weet wat hij met me doet.
Ik bijt op mijn lip en kom overeind. Mijn hart bonkt wild in mijn borst, maar ik doe het toch — ik trek mijn trui uit, en dan langzaam ook mijn jeans.

Zijn ogen worden groot.
Ik zie het moment waarop zijn adem stokt.
Hij slikt. Zijn blik glijdt langzaam over mijn zwarte kanten bh en bijpassende slip.
"Holy shit," fluistert hij hees.

Haastig worstelt hij zijn jeans uit en komt achter me staan.
Zijn handen glijden zachtjes naar mijn taille, zijn vingers gespreid en warm. Ik ril.
Hij leunt naar me toe, zijn borst raakt mijn rug. En dan begin ik te bewegen — langzaam, speels, cirkelend met mijn heupen, mijn billen schurend tegen zijn onderbroek.
Ik voel het.
Hij wordt al hard — dik en stevig tegen me aan.

Hij kreunt zacht, zijn adem langs mijn nek.
"Fuck, Raven..."

Zijn handen grijpen steviger, trekken me dichter tegen zich aan.
Ik beweeg sneller, krachtiger, voel zijn verlangen, voel mijn eigen hitte groeien.
Mijn slip is doorweekt. Ik voel het gewoon.
Heel even glijdt mijn hand tussen mijn benen om het te checken.
Yep. Nat. Héél.

Snel draai ik me om, mijn gezicht gloeiend, en ik kijk hem aan.
"M...mag ik hem uitdoen?" vraagt hij, zijn ogen gericht op mijn bh, zijn stem nauwelijks hoorbaar.

Mijn adem stokt. Heel even twijfel ik. Ben ik dit echt? Maar dan knik ik. Ik wil dit. Alles.
Voorzichtig haakt hij de bh los. Zijn vingers trillen nauwelijks.
Zijn blik blijft hangen op mijn blote borsten — niet geil, niet opdringerig — meer alsof hij het mooi vindt. Eerlijk onder de indruk.
En dan tilt hij me opeens op.

Ik schrik, grijp naar zijn schouders.
Onze lippen zijn zó dichtbij.
Moet ik hem kussen? Is dat raar?

Fuck it.

Ik buig naar voren en druk mijn lippen zachtjes op de zijne. Hij reageert meteen — zijn mond warm en gretig. Mijn armen glijden om zijn nek terwijl hij me draagt — richting de badkamer.
En als hij me neerzet, sta ik met open mond te kijken.

De hele ruimte baadt in kaarslicht.
Er staan tientallen waxinelichtjes langs de randen en een zachte, warme geur hangt in de lucht — iets tussen sandelhout en schoon wasgoed in.
De regendouche stroomt al — recht uit het plafond, groot genoeg voor twee.

"Zullen we?" vraagt hij, zacht.

"Ja," fluister ik.
Ik haal mijn haar uit de knot en trek langzaam mijn slip uit. Dan draai ik me naar hem om.
Hij ziet er adembenemend uit. En ja — hij is écht groot.
Mijn wangen worden vuurrood bij die gedachte.

Hij steekt zijn hand uit. Ik neem hem aan.

Samen stappen we onder de douche.
Het warme water stroomt over mijn rug, maar het enige wat ik echt voel is zijn hand in de mijne.
Hij stapt dichterbij, zijn hand gaat naar mijn wang, en dan kust hij me opnieuw — dieper nu. Intenser.

Onze lippen vinden elkaar weer en weer, tongen draaien in langzame, vurige cirkels.
Ik smelt tegen hem aan, mijn huid tintelend van verlangen.
Ik vergeet dat ik naakt ben. Vergeet waar ik ben.
Er is alleen hij.

Als ik me uiteindelijk terugtrek, hijgend, voel ik de hitte tussen mijn benen branden. Mijn tepels zijn stijf en gevoelig. Wyatt heeft het allang gezien.
"Mag ik ze aanraken?" fluistert hij.

Ik knik meteen. Geen twijfel.

Hij glimlacht en buigt zich voorover. Zijn mond sluit zich om mijn tepel, warm en nat. Hij zuigt zachtjes, draait zijn tong in cirkels om de gevoelige plek.
Een luide kreun ontsnapt me — ruw, rauw, ongeremd.

Het voelt zó goed.
Mijn lichaam duwt zich tegen hem aan, hongerig naar meer. Ik wil alles — zijn mond, zijn handen, zijn hele lichaam tegen het mijne.

Maar dan stopt hij.
Trekt zich terug, grijnst ondeugend.

"Rustig aan, vogeltje," zegt hij. "Als ik nu niet stop, word je straks nog agressief." Hij steekt plagend zijn tong uit.

Ik kijk hem gespeeld boos aan, mijn onderlip vooruit.
"Hou ook van jou, idioot," mompel ik sarcastisch.
En even... heel even... zie ik iets in zijn blik verschuiven.
Alsof ik hem echt geraakt heb.
Alsof hij dit niet had verwacht.
Net als ik.