Lessons from the Badboy

19. De familie Thompson

Langzaam sta ik recht terwijl ik mijn lippen nog voel na tintelen van de kus. Wauw, moest iemand vorig jaar me hebben gezegd dat ik nu zou liggen kussen met Wyatt Thompson zou ik die persoon vierkant hebben uitgelachen en hem hebben vertelt dat hij gek is. Er is gewoon zoveel gebeurd in de laatste week. En eigenlijk ben ik hier blij mee. Mijn saaie tiener leventje heeft een plotse wending gekregen en daar ben ik blij mee. Het is een goede verandering. Ook al vind ik het niet leuk om tegen Kai te moeten liegen toch geeft al dat geheimzinnig gedoe me een kik. Ik weet iets wat andere niet weten. Ik ben hier met Wyatt, iets waar voor duizenden andere meisjes van mijn school een moord voor zouden plegen. En ik moet toegeven dat ik het best naar mijn zin heb gehad.
Ik loop naar de kleedkamers en kijk achterom naar Wyatt die duidelijk nog ligt te bekomen van wat er net gebeurd is. Ik probeer niet te letten op de natte plek die te zien is op zijn broek en vervolg blozend mijn weg.
Nadat ik me weer heb omgekleed ,zonder onderbreking van Wyatt deze keer, loop ik naar buiten en wacht bij de auto. Even later komt Wyatt aangelopen. Zijn haar is nat en ligt warrig op zijn hoofd wat er ongelooflijk sexy uit ziet. Hij moet vast gedoucht hebben. Niet moeilijk dat het zo lang duurde. Ik moet moeite doen om mijn ogen van zijn gezicht te wenden en kijk naar mijn voeten.
Ik voel de plotse aanwezigheid van Wyatt voor me en kijk op. Zijn groene ogen kijken me diep aan en het is nog steeds een raadsel voor me hoe dat hij me zo in hypnose kan houden door die ogen. Mijn adem stokt wanneer ik zijn grote hand rond mijn middel voel en hij een beetje naar voor leunt. Zijn hand ligt in de holte van mijn rug en voelt zo ontzettend warm aan dat ik het gevoel heb dat ik me aan hem ga verbranden. Zijn wang strijkt ligt langs de mijne en zijn vochtige haar kietelt aan mijn oor. Zijn stem is laag en fluisterend.
"Vogeltje, ja gaat wel aan de kant moeten gaan als je wilt vertrekken, anders kan ik de deur niet openen. Tenzij je datgene van daar straks nog eens wilt doen natuurlijk.", ik voel hem grijnzen tegen mijn oor aan. En ja hoor daar is de oude Wyatt weer terug.
"Pff, dat wist ik wel hoor", en met die woorden duw ik hem van me af, toch kan ik het niet laten om even te blozen.
Wat doet deze jongen toch met me?
Wyatt parkeerde zijn auto op de oprit van zijn huis. Gedurende heel de rit hadden we bijna geen woord gezegd. De sfeer was ongelooflijk awkward en ik hoop dat dit niet elke keer zo zal zijn wanneer we een les doen.
"Wil je nog even binnen komen? Daarna kan ik je een lift naar huis geven?", vraagt hij. Hij staart me aan en zenuwachtig strijk ik een afgedwaalde pluk haar achter mijn oor. Moet ik wel mee binnen gaan? Zal dat het niet alleen maar genânter maken? Acht, who cares?
"Euh ja is goed, maar ik kan wel lopend naar huis. Dat heb ik vorige keer ook gedaan." Hij staart me nog even aan voor hij glimlacht en kort knikt. Wanneer Wyatt de voordeur van zijn huis opent komt een heerlijke geur me te gemoed. Mmmm, eten.
"Wyatt schat, je bent net op tijd voor het eten!", een vriendelijke vrouwenstem komt vanuit de keuken en ik zie Wyatt blozen. Ooh zo schattig. Het tikken van naaldhakken op laminaat waarschuwt me dat er iemand aan komt. Een lange vrouw met platina blond haar dat over haar schouders golft en groene ogen verschijnt in de deur. Ze straalt één en al elegantie uit en haar verschijning imiteerde me een beetje. Ik schat haar in de eind 30.
"We eten vanavond spa..", wanneer ze opkijkt en mij ziet stopt ze even in haar zin. Een grote glimlach verschijnt op haar gezicht.
"Ow kijk we hebben bezoek. Henry!!!! Zet er maar nog een bord bij!! Blijf je eten schat?" Ze richt haar blije blik op mij en glimlacht.
"Nee mam, ze ging juist weer weg.", ik staar Wyatt verrast aan. Hij wil me hier niet. Een triest gevoel overspoelt me. Natuurlijk wat had ik dan ook gedacht. Nu valt het me pas op hoe hard Wyatt op de vrouw voor me lijkt. Zeker dezelfde ogen, daar ik geen twijfel over.
"Ow Wyatt waar zijn je manieren! Natuurlijk blijft ze eten. Aangenaam ik ben de moeder van Wyatt maar noem me maar Sandra.", ze steekt een sierlijke hand met perfect gemanicuurde nagels uit. Een beetje beschaamt schud ik haar hand.
"Aangenaam ik ben Raven", antwoord ik een beetje uit mijn lood geslagen. Hoe kan zij zo vriendelijk en verwelkomend zijn en Wyatt zo een brompot?
"Vergeef me Wyatt zijn manieren. Ik weet niet wat er met hem aan de hand is", terwijl ze dit zegt kijkt ze Wyatt waarschuwend aan.
"Dus vind je het oké om mee aan tafel te schuiven? Ik zou je graag beter leren kennen. Er is eten genoeg.", ze kijkt me vragend aan. Twijfelend en een beetje overrompeld kijk ik Wyatt aan. Hij knikt heftig van nee. Wat een raar gevoel in me laat opborrelen. Het lijkt wel woede. Sinds wanneer kan mij het wat schelen wat hij vindt? Dit is mijn kans om meer over hem te weten te komen en die ga ik grijpen ook. Ik richt me weer tot Sandra en antwoord glimlachend: "Ja dat zou ik fijn vinden.", ik voel Wyatts blik op me branden maar ik negeer hem. Dit heeft hij zelf uitgelokt.
Een nog bredere glimlach verschijnt op Sandra's gezicht.
"Geweldig. Het is leuk eindelijk eens wat nieuwe gezichten te zien. Wyatt vraagt namelijk nooit iemand om te komen eten.", ik knik en ik voel mijn wangen rood worden. Ze wenkt dat we haar moeten volgen, wat ik dan ook doe. Plots word ik tegengehouden door een hand die mijn pols omvat.
"Waar denk je mee bezig te zijn?", sist Wyatt in mijn oor. Ik haal alleen mijn schouders op en trek me los uit zijn greep waarna ik Sandra volg. Een stevig gebouwde man staat in de keuken en heeft donker haar en blauwe ogen. Dit moet Wyatts vader zijn.
"Schat dit is Raven.", zegt Sandra tegen hem. Hij kijkt op en schenkt me een bescheiden glimlach. Hij geeft me een stevige handdruk.
"Henry"
Dit gaat een interessant dinertje worden.

Hebben jullie instagram? Voel je vrij om mij te volgen! @c.cherylx