Derin Mavi

11

Yazar

Naruto köye adım attığında gecenin geç bir vaktiydi. Işıkların çoğu sönmüş ve insanlar çoktan uykuya dalmıştı. İnsanların olmayışı onu güvende hissettiriyordu. Çok ilginç. Kalabalıkta güvende hissetmesi gerekirken kendisini yalnızken güvende hissediyordu. Bir insanın hayatı bu kadar tepetaklak olmamalıydı. Geri dönüşü olabilecek yollardan gitmeliydi ama nafile. Elleri ceplerinde sokakta sessizce yürürken bir sigara yakmanın tam vakti olduğunu düşündü. Karanlık sokakta dumanıyla birlikte ilerlerken ayakları onu hiç beklemediği bir yere sürüklemişti. Sasuke'ye.....

Siyah saçlı oğlanın camından içeriye baktı. Ay yüzüne yansımış, saçları ışıl ışıl parlamış ve cildi sanki sanat eserinden bir parça gibi pürüzsüzce yansıyordu. Bu güzellikteki biri nasıl sevilmez diye geçirdi içinden Naruto. Aklı olan Sasuke'yi nasıl sevmez. İmkansız. Gözlerindeki bakışlar yumuşadı ve duygu doldu. Farkında olmasa da Sasuke onun soğuk benliğini değiştiriyordu. 

'Ondan uzak durarak yanlış seçimim mi yapıyorum?' diye geçirdi içinden. Bir anlığına , verdiği katı kurallar sarsıldı. Pişmanlık duydu. Geri dönmek için çok mu geç kalmıştı? Sasuke'yi nasıl bırakacaktı? Ancak zaten Sasuke onu bırakma niyetinde değildi.  Orada o kadar uzun zaman kaldı ki artık güneş doğmaya başlamıştı. Arkasında hissettiği kişi ile toparlandı ve gitmeye hazırlandı ama İtachi onu bu kadar çabuk bırakmaya niyetli değildi. 

" Naruto!" diye bağırdı İtachi arkasından.  Naruto istemese de durmak zorunda kaldı. Arkasını döndü ve bunaltıcı bir konuşma için kendini hazırladı. Önce yüzündeki tebessümü sonra bakışlarındaki sıcaklığı dildi, attı. 

"Naruto neden burada olduğunu sormayacağım. Sadece senin hakkında endişelendiğimizi anlamanı istiyorum. Özellikle Sasuke... Günlerdir düzgün yemek bile yemedi. Annem ve babam yüzünü göremiyor bile."

" Ne dememi istiyorsun İtachi? Size yaşattıklarım için özür mü dileyeyim? Peki ya bana yaşatılanlar, onlar  için sen mi özür dileyeceksin?" İtachi'nin ifadesi biraz daha yumuşadı.

"Seni tamamen anlayamam Naruto, bu mümkün değil. Ama sadece herkesin aynı olmadığını unutma. Özellikle kardeşim... onun için çok değerlisin." Naruto cevap vermedi. İtachi devam etti.

"Sasuke ile aranızda olan şeylerin farkı-"

"Sasuke ile aramızda hiçbir şey yok İtachi." Naruto'nun kaşları çatıldı ve sesi ciddi bir tona büründü. İtachi o zaman anladı . Eğer Naruto bu şekilde devam ederse kardeşinin kalbini kıracaktı. Ancak en çok kendi kalbini yaralayacaktı. İtachi, Naruto için daha fazla üzülmeden edemedi. Bu günlük bu kadar denemenin yeterli olacağını düşünüp onu daha fazla sıkıştırmaktan vazgeçti. O sırada Naruto çoktan arkasını dönmüş kendi dairesine doğru ilerliyordu. 

"Seni olduğun o karanlıktan kurtaracağız Naruto." diye mırıldandı İtachi, Naruto'nun arkasından.

Naruto, köylüler evlerinden çıkmaya başlamadan önce evine ulaşmak için koşmaya başladı. Neyse ki kimse ile bir olay yaşamdan kapısından içeri girmeyi başardı.  Uykusuz geçirdiği bir başka günden sonra kendini yatağına bıraktı ve içeri giren güneş ışığıyla aydınlanan tavanını seyre daldı....

...

İtachi evinden içeri irip doğruca Sasuke'nin odasına yöneldi. Sasuke hala huzurluca uyuyordu. Yatağın yanına yaklaşıp sessizce seslendi.

"Sasuke, uyan Naruto döndü." Sasuke , aklından hiç çıkmayan ismi duyunca sıçrayarak uyandı. Ve panikle;

" Nerede?! Ne zaman geldi? Çabuk yetişmem lazım." Bir hışımla yataktan çıkacağı zaman İtachi onu durdurdu.