VLADIMIR AND HIS SECRETARY [COMPLETED]

23

"Saan ka pupunta, Emilia?" Napalingon naman ako sa nagtanong at nakita ang ikalawang Nux.

"Outside." Sagot ko kaya ngumiti naman ito.

"Take care." 

"I will." Saad ko at nginitian ito bago tuluyang umalis.

I have nothing to do in the Palace and I feel like to go to the mall rightnow.

Sumakay na ako sa kotse ko at iminaneho iyon papunta papunta sa mall kung saan ako madalas pumunta. Medyo may kalayuan ang lugar na iyon pero sulit naman kapag andoon ka na. You can buy alot of good stuffs there. And it's a good place to stay when you're bored.

I don't like to use my powers when I'm going outside since it's dangerous. People might see me doing some tricks and pass out. Lalo na at ang iba ay hindi naniniwala na may mga bampira pang nabubuhay o nag-e-exist. For them, us, is just a myth.

Ginagamit ko lang ang kapangyarihan ko kapag gusto kung makita sila Vladi at Leo. Since sa office ni Vladi o sa bahay ni Leo lang naman ang mga madalas na lugar kung nasaan sila.

I'm really happy for Vladimir. He already find someone who can make him happy. Leo is a good guy and Vladimir is so lucky to have him. Hindi lahat ng tao ay tanggap kung ano kami. But Leo make me believe that there are still some people who respect and accept our existence.

Para siyang kagaya ni Zin.

And they are both willing to be one of us just to be with someone they love. 

How I wish someone can do that for my sake, too.

Makaraan ang ilang sandali ay nakarating naman ako sa mall na gusto kung puntahan. Matapos makapag-park ng sasakyan ay pumasok na ako sa loob.

But I stilled when I smelled something different. One different scent. A sweet one. It's the sweetest one in the whole place, actually.

Agad naman akong nagpalinga-linga sa paligid para hanapin ang nagmamay-ari nito pero napakunot na lamang ang noo ko dahil unti-unti ng nawawala ang amoy na iyon.

Sinubukan ko pang sundan ang natitirang kaunting amoy pero tumigil din nang tuluyang mawala ito sa hangin. The traces of the scent is totally fading...

I want to know who's the owner of that scent. It's too sweet. 

But I'm too unlucky today.

Bumuntong-hininga na lamang ako at nagpatuloy na lang sa paglilibot-libot. Dinadaanan ko lang ang mga store pero hindi ako pumapasok.

Lahat ngayon ng mga taong dumadaan sa paligid ko ay pare-pareho lang ang amoy para sa akin. They are all the same. The sweetness of their scent is too low.

Makaraan ang ilang sandaling paglilibot ay tumigil naman ako sa isang store na nagbebenta ng mga necklaces and watch. Pumasok naman ako sa loob at agad na binati ng lalaking staff ng store.

Nagtingin-tingin naman ako sa mga benebenta nila at tumigil ang paningin ko sa isang kuwintas. It's gold necklace with a butterfly pendant. It looks simple yet beautiful.

"Puwede niyo pong hawakan, Ma'am. Para makilatis niyo pong mabuti." Suhestiyon ng staff na babae.

"Nah. It looks good even from afar." Saad ko.

It's not like that I'm afraid of gold or silver. That things has nothing to do with vampires. Gawa-gawa lang ng mga tao iyon.

"Kukunin niyo po ba, Ma'am?" Tanong nito.

Sandali ko namang tinitigan ang kuwintas bago sumagot sa tanong ng babae. "Yeah. I'll take that one."

Kinuha niya naman iyon at binalot. Dumeritso na kami sa counter para bayaran iyon. Matapos magbayad ay lumabas naman ako ng store at inilagay sa bulsa ng coat ang maliit na paper bag kung nasaan nakalagay ang kuwintas.