VLADIMIR AND HIS SECRETARY [COMPLETED]

Side Story: Niko ang Cold [Chapter Nine]

"Cold." Masayang tawag ko sa lalaki na nasa kusina at naghuhugas ng plato. Ang sipag niya talaga palagi.

"Yes?" Sagot nito at nilingon ako.

Dahil wala namang tao maliban sa aming dalawa rito ay lumapit ako saka yumakap sa kaniya mula sa likuran.  Sina daddy ay nasa kuwarto at nagpapahinga. Sina ate Stare at Glare naman ay nasa garden.

"Gusto mo bang tulungan kita?" Tanong ko matapos na ipahinga ang baba ko sa balikat nito.

"Nope. Stay there and hug me. I can handle this." Nilingon ako nito sandali saka nginitian bago nagpatuloy sa ginagawa.

"Ang sipag talaga ng future asawa ko." Malambing na sabi ko at mas lalong isiniksik ang sarili sa kaniya.

"That sound so nice. And it also feel so nice to know that you see me as your future husband, Niko."

"Syempre. Ikaw lang nakikita kung makakasama ko sa pagtanda, no. Bakit ikaw? Sino nakikita mong makakasama mo sa pagtanda? Sino ang gusto mong makasama, ah? Sino?" Sunod-sunod na tanong ko at napalabi pa. Pinaningkitan ko pa talaga siya ng mga mata.

Pero ang baliw ay tinawanan lang ako habang umiiling-iling pa. Para bang nakakatawa yung tanong ko.

Mas lalong humaba ang nguso ko at hindi na napigilan na masampal ang balikat niya ng mahina. "Why are you laughing at me, ah? Tinatanong kita ng maayos, Mr. Silva. And I want you to answer me seriously--"

"You."

"Ano? Anong you?" Naguguluhang tanong ko at sinampal pang muli ang balikat niya.

Ini-off nito ang gripo saka pinahiran ang kamay para matuyo bago ako hinarap at yumuko pa talaga para magpantay ang mukha naming dalawa. Dahil sa pagharap nito ay natigil na ako sa pagyakap sa kaniya.

Tiningnan nito ang mukha ko ng ilang sandali bago tuluyang nag-focus yung mga mata niya sa mga mata ko. "Ang nakikita kung makakasama ko pagtanda ay ikaw. Ang gusto kung makasama ay ikaw. Ikaw lang at wala ng iba. Maliwanag na po ba, mahal ko?" Nakangiting sagot nito.

He really look so handsome when he smile especially when he's directly looking at my face or my eyes.

Damn this guy. Why is it he's so handsome?! And so freaking sweet!

"Maliwanag, mahal ko." Bulong ko saka parang bata na lumapit sa kaniya sa yumakap ulit.

"Then good. Don't think negative, Niko. Always think that you're the only one that I love and I will keep on loving. Because in this lifetime I only meant for you and your only meant for me. That will our story goes. And no one can change that, even fate." Niyakap din ako nito at sinimulan na isayaw ng marahan.

Nagtaas naman ako ng tingin sa kaniya at nakitang nakababa naman ang tingin nito sa akin. "How can you be so sure, Cold? Wala tayong laban sa tadhana, alam mo 'yan."

"Bakit natin lalabanan kung puwede naman natin siyang hayaan? Nakasulat na sa libro ng tadhana ang kuwento nating dalawa kaya maski siya ay wala ng magagawa para mabura iyon." Simpleng sagot nito habang nakatingin pa rin sa mga mata ko habang inaayos ang buhok ko.

"And how did you know that?" Panibagong tanong ko sa kaniya.

"Because I am the fate." Nakangiting sagot nito.

Natawa na lang ako at nailing dahil doon. "Baliw ka talaga." Nanatili lang itong nakangiti at nakatitig sa mga mata ko. Kumikinang pa ang mga mata niya. Para bang puno ng buhay ang mga iyon.

"So, even I, have no right to change our fate. And I don't have a plan to change it in the first place. I like our story even it have flaws. I also like how our story goes. All I want is to be with you and this happiness that I feel continues." Dagdag pa nito. Dumukwang ito at binigyan ako ng isang marahan na halik sa noo.