Sokakta uyuşturucu bağımlısı olan Choi San, önemsiz işe yaramaz biri olduğunu düşünüyordu. Ta ki ona her şeyden yakın olan insanı tanıyana kadar. Onun hikayesi, kendi hayatına girmesiyle başlıyordu, ve bunun geri dönüşü yoktu
{081021}
-Uyuşturucu...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Sevindim aranızı düzeltmenize"
"Bir gün seni de kabullenecek Yeosang. Sadece onun geçmişine en yakın sensin ve bunu kabullenemiyor. Korkuyor" Yeosang gülümseyerek kafasını iki yana salladı.
"Kabullenmeyeceğini ikimiz de biliyoruz" Mingi susarken o önünde duran kuruyemişlerden biraz daha ağzına attı.
Her zaman birlikte oturdukları dama gelmişlerdi. Yeosang önündeki araziye bakıp sesleri dinledi. Bazen kaçmak, tek çözüm yolu oluyordu.
İlkbaharın getirdiği ferahlık, açık arazideki çalıların yeşil yeşil çiçeklenmesi, kuşların cıvıltıları. Hayır, Yeosang bunları hiç bir zaman sevmedi. Diğer insanların aksine, Yeosang bu havalardan nefret ediyordu.
"Boşversene, San'a hiçbir zaman yakın olmadım. Artık koymuyor" tekrar birasını kafasına dikmişti.
Mingi, arkadaşı konusunda endişelense bile San'a karşı artık daha az bağımlı olduğunu görebiliyordu.
"Gökyüzü... en azından o güzel bir renk bugün" Yeosang mor rengini almış gökyüzüne baktı. Elindeki bitmiş şişe birasını aşağı attı ve sırt üstü yattı. Mingi de onunla beraber yattı ve gökyüzüne baktılar.
"Hayır... güzel olan Yunho" Mingi gülümseyerek bakmayı sürdürdüğünde konuştu. Yeosang ismi duyduğu anda gülümsemesi solmuştu. Mingi'nin ne kadar büyük bir acı içerisinde olduğunu biliyordu. Asla gitmeyecek bir acı.
"Bana acıyormuşsun gibi bakmayı keser misin? Tadını çıkarmaya çalışıyorum" Yeosang başını tekrar gökyüzüne çevirmişti.
____________
Tık tık!
San açılan kapıya dönmüştü. "Girebilir miyim?" Yeosang içeri girmişti. San oturduğu yerden kalmış, elindeki tepsiyi koyması için masanın üstünü açmıştı. Sarı saçlı tepsiyi koyunca ikili bakışmış, gergin bir ortam oluşmuştu.
"Nasılsın?"Yeosang cesaret edip konuşmayı başlatmak için girişimde bulunmuştu. San bakışlarını Yeosang'ınkilerden, tepsiye kaydırmıştı. "Noel gecesini hatırlıyor musun?"
Sorudan ayrı cevapla Yeosang şaşırdığı kadar, tehtid altında da hissetmişti kendisini. Kafasını usulca salladı, "Ben onun bizim ilk tanışmamız olduğunu düşünmüştüm. ismini bana söyleyişin, ailemin gömüldüğü gün yanımda olmana rağmen bana bilmiyormuş gibi ailemi sorman. düşünüyorum Yeosang, çok komik geliyor biliyor musun? attığım her adımın arkasında bilmediğim tanımadığım bir insan varmış. o gece karşıma çıkmış olman, her şey planlıymış. tuhaf geliyor..."
