Sokakta uyuşturucu bağımlısı olan Choi San, önemsiz işe yaramaz biri olduğunu düşünüyordu. Ta ki ona her şeyden yakın olan insanı tanıyana kadar. Onun hikayesi, kendi hayatına girmesiyle başlıyordu, ve bunun geri dönüşü yoktu
{081021}
-Uyuşturucu...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Ne işin var burada?" San oturduğu bankın tepesinden ona sormuştu "Bütün herkes burada, arkadaşlarımız. Ben neden olmayayım" San omuz silkti Adonis'e karşı.
"Neden diğerleri gibi bir şey almadın? Seninle lolipop yemek istiyordum" Adonis hayal kırıklığı ile San'ın boş ellerine bakmıştı.
San elinde evirip çevirdiği çakma metal yüzüğü uzatmış "Al yüzük" Adonis gülümseyerek eline almış ve yüzüğü bükmüştü.
San şaşırıp üzülerek ona baktığında Adonis yüzüğü geri uzatmıştı. San eline aldığında karşısındaki bir adım daha yaklaşmıştı ona.
Küçük olan üzüntü ile yüzünü büzmüş Adonis'e bakıyordu. Adonis ise gülümseyerek bakıyordu ona.
Elini San'ın çenesine koymuştu daha sonra. Hafif bir kuvvetle yukarı bakmasını sağlarken bir yandan da yaklaşıyordu San'a. Hafif narin bir şekilde dudaklarını buluşturmuştu.
San'ın kalbi hızlanırken elinden yüzüğü düşmüştü. Öpüşmüyorlardı, sadece dudakları birbirine değiyordu. Bir iki saniye sonra Adonis elini yüzünden çekip ayrılmıştı ve San oturduğu bakın tepesinden inip uyumaya başlamıştı....
___________
Hafif bir titreme ile uyandığında ter içindeydi San. Ayılmak için etrafına bakınmış, gerinmişti. Kaşlarını çatarak kalktığında Mingi'nin evindeki koltukta olduğu görmüştü.
"Günaydın" San yanı başında etrafı silen adama baktı bir süre. Dalga mı geçiyorsun der gibiydi. Eliyle başını ovuşturup üstündeki ince pikeyi çekti ve oturur hale geldi. Gözleri yarım açıktı ve saçları oldukça dağınık.
"Ne sikim yapıyorum burada?" Mingi yüzündeki sırıtmayla bezi suya koydu ve çocuğa döndü "Yani seni bilmem ama şu an saat öğlen 2 ve biraz daha uyanmanı bekleseydim kış boyu temizlik yapamazdım. Malum ayı gibi kış uykusuna yatmıştın sanırım" Mingi suyun içinden bezi çıkarıp suyunu sıktığında San kanepeden kalktı ve elini yüzünü yıkamak için banyoya gitti.
San tam koridordan yürürken durdu. Bir şeyler yanlıştı. Şu an bu evde olması mantıksızdı çünkü buraya gelmeyeli 2 ayı geçiyordu.
Bu konuşmayı daha önceden yaptıkları aklına geldi San'ın. Arkasını döndü ve ona korkutucu bir şekilde gülümseyen Mingi'ye baktı. "Sen kimsin amına koyayım?" Mingi ona doğru koşmaya başlarken aralarındaki mesafe birden hızla uzamaya başlamıştı.
Mingi ona koşmaya devam ediyordu ama ulaşamıyordu. San sadece öylece duruyordu. "LÜTFEN UYANMAK İSTİYORUM" Bütün kuvvetiyle bağırmıştı.
Her taraf pul pul dökülmeye başlamıştı şimdi ise. San korkuyordu. Hiçbir şeyden korkmadığı kadar korkuyordu şimdi. Ya hiç uyanamazsam? diye düşünmüştü. Ve gözleri kapamıştı.
