Dört duvarda yokluğunun ezgisi
Bir hicran sarstı yüreği
Işıkları söndürün,
Tekrar intihara meyilliyim.
Bilhassa assınlar düşlerimi,
Ne şu beşeriyetteki taksir!
Yol uzun lakin bu ruh örselendi
Eski nizam kalmadı evvelki gamzeler temennim.
Yüreğime,
Kurmuşsun bir taht.
Odamda yokluğunun kokusu olsa bile,
Alamaz yerini bir veliaht.
Biraz sarılsak,
Biraz konuşsak
Soğuk nevale olsam da
Bir gülsek hıçkırarak.
Tutup elimi çıkar virane hayattan
Biraz yürüyebilsek paytak paytak
ŞİMDİ OKUDUĞUN
VUSLAT
PoesiaKalemimi harekete geçiren Eylül'de duyulan çığlığımın sesiydi. Her satır intihara yelteniyor yıllardır, yaşamaya hevesi kalmamış kağıdın gözyaşları... Annemin dediği gibi "Satırlara dökülen mürekkebim kadar konuşsaydı keşke dilim." Bazen gözyaşı dö...
