Dün geceden bugüne bir umutla ayaktayım.
Elimde son sigaram vardı,
Yaktım onu da yüreğimin ateşiyle.
Dudaklarım morardı dün gece,
Her defasında hülyan ile çektim içime.
Bana benziyordu külü,
Ne yapsam sönmedi ellerimde.
Akan her gözyaşı senin vesilen,
Her soluklanan dizeler sana ithafen.
Çoğu acılarım var yüreğe oturan,
İstesem de terk etmiyor bu şehirde ki acılar.
Feleğim hep kara,
Sanki en demlisinden bir çay.
Yağmurlar karıştıkça hüznüme,
Yaklaşıyor azade bir müziğin sesi .
Mürekkebim lanetli, yazılanlar saadeti.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
VUSLAT
PoetryKalemimi harekete geçiren Eylül'de duyulan çığlığımın sesiydi. Her satır intihara yelteniyor yıllardır, yaşamaya hevesi kalmamış kağıdın gözyaşları... Annemin dediği gibi "Satırlara dökülen mürekkebim kadar konuşsaydı keşke dilim." Bazen gözyaşı dö...
