Zifiri karanlıkda bir gölge,
Halüsinasyon mu bilemem.
Dert etme
Alıştım gibi kilometrelerce dertlere,
Hüsran hep dalgadır denizlerde.
Viran yüreğimi ağlatan meftunum!
Sesimi duyduğunda uyan toprak altından.
Veyahut alma canımdan can.
Topraksan almışsın canımdan bir parça.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
VUSLAT
PoesíaKalemimi harekete geçiren Eylül'de duyulan çığlığımın sesiydi. Her satır intihara yelteniyor yıllardır, yaşamaya hevesi kalmamış kağıdın gözyaşları... Annemin dediği gibi "Satırlara dökülen mürekkebim kadar konuşsaydı keşke dilim." Bazen gözyaşı dö...
