Haricin herkese kapalıymış kapım.
Yüreğimin sessizliğiyle hüznümü avutmuşum.
Dün sensizliğin muzdaribini tadınca , meğer ıslanıvermiş yanaklarım.
Kaçıncı şiirim bu saymadım.
Ses tonundu hayat kaynağım,
Bugün de hüznümdür ilham kaynağım.
Saat kaç bilmiyorum;
Akrep ,yelkovana vuslattır umarım .
Ay; gecenin bir vakti gözetlerken odamı,
Bir melodi çınlatıyor
Velakin ağrıtıyor kulağımı.
Önce iyileşmek için uyumak istiyorum,
Nihayetinde çok daha hastalanıyorum.
Zira, Güneş 'in doğduğu yere kadar,
Yürekte olan hicranla yazıyorum.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
VUSLAT
PoetryKalemimi harekete geçiren Eylül'de duyulan çığlığımın sesiydi. Her satır intihara yelteniyor yıllardır, yaşamaya hevesi kalmamış kağıdın gözyaşları... Annemin dediği gibi "Satırlara dökülen mürekkebim kadar konuşsaydı keşke dilim." Bazen gözyaşı dö...
