ရိပေါ်ချစ်ရသူကိုအမြဲတစ်စေမျက်စိအောက်ကအပျောက်မခံအောင်ဖစ်နေခဲ့သည်....ချစ်ရသူကတော့ မျက်နှာကအမြဲတမ်းညိုးငယ်နေတာဖြစ်ပြီး...မေးရင်ဘာမှမဖစ်ဘူးဟုသာပြောသည်.....ဟိုတလောကလမ်းလျှောက်ထွက်ပြီးပြန်လာထဲက မျက်နှာမကောင်းတာခုဆိုတစ်ပတ်ပြည့်ချေပြီ....ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမှန်းမသိ...ဘာကိုအလိုမကျဖစ်နေတာမှန်းရိပေါ်မသိပါ.....
"ရှောင်းလေး"
"......"
"ရှောင်းးး"
"ဟင် ယောက်ကျားဘာလို့လဲ"
"ကိုယ်အလုပ်တွေတောင်ပြီပြီး ရှောင်းကပြတင်းပေါက်ကိုပဲငေးကြည့်နေတာကိုယ်ခေါ်နေတာခုမှထူးတယ်"
"ဟမ်....အဲ့လိုဖစ်သွားတာလား...အော် ယောက်ကျားအလုပ်ပြီးရင်လဲ ရှောင်းတို့အိပ်ယာဝင်ကြတာပေါ့"
"အွန်းးးအိပ်ကြရအောင်"
"ဝေ့ ဘာလုပ်တာလဲ ယောက်ကျားပြန်ချပေး"
"အိပ်ပါမယ်ဆိုနေ"
ချစ်ရသူလေးကအရပ်သာရှည်ပေမဲ့ခန်နာကိုယ်ပေါ့ပါးသည်....ခါးကလဲသေးသေးလေး...
"အိုက်ယား..."
အိပ်ယာပေါ်ရောက်မှအိပ်ကြရအောင်ဆိုတဲ့အကြောင်းအရင်းကိုရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်....
////////////
/////////////
တစ်ဖက်မှာလဲ.....
"ဟေ့လူ....အယ်ဟုတ်ပေါင်....ဦးရေ"
"အမယ်ဦးတဲ့"
"ခဗျားပဲခေါ်ခိုင်းပြီးတော့"
"ဟုတ်ပါပြီသဘောကျလို့ပြောမိတာပါ"
ဟိုနေ့ကစပြီး ထိုလူအိမ်မှာလိုက်နေရခြင်းပါ....အတော်မျှချမ်းသာကာနန်းဆောင်သဖွယ်အိမ်ကကြီးမားကာသန့်ပြန့်သည်အစေခံတွေကလဲသူ့အလုပ်ကိုသာသူမငြီးမငြူဘဲလုပ်နေကြတာပင်....
"အိပ်ခါနီးနွားနို့သောက်ခိုင်းတာဘာအထာလဲဦးရယ်"
"မနက်လဲသောက်ရမယ်ညလဲသောက်ရမယ်"
"ဘာလို့လဲ...အရသာမရှိတဲ့ဟာကြီးမသောက်ချင်ပါဘူး"
"အရသာရှိတဲ့အရာကော"
