Kendine inan. Pes etmediğin sürece, bir şeyleri başarabilirsin.
Evet sayın seyirciler yine üzücü bir haberle karşınızdayım, yaklaşık 5 aydır ardı arkası kesilmeyen cinayetlere bir yenisi daha eklendi. Dün gece saat 23:00 sularında vardiya gezen polisler tarafından bir genç kız cesedi bulundu. Yüzü parçalanmış durumda olan kızın kimlik tespiti yapıldı 19 yaşında üniversite öğrencisi olan A.G vahşice katledildi. Cinayetin yine SY tarafından yapıldığı kanıtlandı. Detaylar için reklamdan sonra tekrar karşınızdayım.
Sinirle elimi koltuğun köşesine vurdum. O pislik yine bir cana kıymıştı,engel olmak yerine daha fazla cinayet işlemesine olanak sağlıyorduk. Beş aydır tüm şehir tereddüt içinde yaşam sürüyordu. Belirli bir kriteri yoktu; genç, yaşlı, çocuk fark etmeksizin her yaşıttan insanları öldürüyordu. Geriye bıraktığı notun üzerinde SY harfleri oluyordu. Birde her öldürdüğü kişinin yüzünü parçalıyordu. İnsanlarla derdi neydi bilmiyordum ama inat etmiş onu bulacak ve adalete teslim edecektim.
Çok değil daha birkaç ay olmuştu mesleğimi elime alalı. Hem meslek hayatım için hem de o masum insanların ruhlarının huzur bulması için bu dosyayı almam gerekiyordu.
Abim savcıydı, iyi bir savcı. Onunda yardımı ile bu olayı çözmem gerekiyordu. Ben düşüncelere dalmış şekilde kapalı televizyonu izlerken odaya abim girmişti.
"Ne oldu güzelim yüzün düşmüş, bir şey mi oldu?"
"Hayır, yani benimle ilgili bir şey yok"
"O halde konu ne?"
"SY"
Söylediğim şey ile yüz ifadesi değişti, bakışları fazla keskindi ve durumdan hoşlanmamış gibi görünüyordu.
"Bu konu seni ilgilendirmiyor İdil"
"Abi bak ben diyorum ki-"
Sözümü bitirmeme izin vermeden konuşmuştu. Ses tonunu yükseltmişti, bu da demek oluyordu ki onu sinirlendirmiştim.
"Sakın bana o dosya üzerine çalışmak istediğini söyleme!"
"Ama ben inanıyorum, kendime güvenim var"
"Ama benim o caniye kurban edecek kardeşim yok!" Söylediği şey ile önce gözlerimi sıkıca yumdum. Daha sonra derin nefes alıp sesimi yumuşak tutarak konuştum.
"Bir şey olmayacak bana abi, lütfen yardım et bulalım şu herifi"
"Olmaz dedim İdil. Daha fazla uzatma, kalbini kırmak istemiyorum"
"Kır. Daha önce yapmadığın şey değil"
"Beni buna zorlama İdil, zararlı çıkan sen olursun"
"Kendime güveniyorum ben abi"
"Ama ben sana güvenmiyorum"
Söylediği cümle ile öylece kaldım. Bana karşı bu kadar katı olması canımı çok yakıyordu. Bazen öyle güzel abi oluyordu ki tüm kırgınlığım geçiyor ama bazen de daha çok kırılmama sebep oluyordu.
"Ne düşündüğün umrumda değil abi, sadece yardım istedim sen de kabul etmedin konu senden geçti artık"
"Bu işten uzak olacaksın, konu kapandı ."
Boş bakışlarla yüzüne baktım.Pes etmeye niyetim yoktu. Madem bu mesleği seçmiştim bunun için de mücadele etmem gerekiyordu. Cevap ister gibi yüzüme bakmaya devam etti. Sustum, konuşursam daha büyük tepkiler alacaktım. En iyisi susmaya devam etmemdi. Pes ettiğimi düşündüğü için içi rahatlamış gibiydi ama bilmediği şey pes etmiyor oluşumdu. Yarın sabah erkenden uyanıp o dosyayı almam gerekiyordu. Biraz zor olacaktı ama başaracaktım.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Nefesini Hisset (+18)
Mystery / Thriller⚠️Kurguda kusurlar olabilir, bunları gözardı ederek okumanızı rica ediyorum. Bölümler daha sonra düzenlenecektir📌 /// Polisler artık çıldırmak üzereydiler. Bir dosya kapanmadan başka bir dosya açılıyor hiçbir sonuç elde edemiyorlardı. Kendine "SY"...
