Bölüm 38

864 44 0
                                        

ADA ASENA ÇINAR

Zafer denen adamı alıp önce bir depoya götürmüş,tanınmaz hale gelecek kadar dövmüştük.

-Hani bize de biraz bırakacaktın!!

-İki yumruk tek atmıştım ben,sen yine benden fazla vurdun.

-Ama içim de kaldı yine de...

Akın ve Kartal'ın söylenmelerini duymazlıktan gelmeye çalışıyordum ama daha fazla dayanamamış bakışlarımla susturmuştum.
Ben önden arabaya binmiştim onlar da Zafer'i bagaja atmış ardımdan arabaya binmişlerdi.
Karakolun önüne geldikten sonra da arabadan beraber inmiş l,Kartal'ın Zafer'i yanımıza getirmesiyle içeri girmiştik.
Bizim içeriye girmemizle tüm gözlerin bize döndüğünü hissetmiştim,Kartal sessizce söylediklerini ben ve Akın dan kimse duymamıştı.

-Şuan acayip havalıyız ha.

Karşımızda duran adamla biz de durmuştuk.

-Merhaba,ben Başkomiser Giray Mercan.

-Merhaba,ben de Yüzbaşı Asena Kurt.

-Buyrun odama geçelim Yüzbaşım.

-İyi olur.

Aramızdaki bir polise seslenmiş Zafer'i nezarete göndermişti,biz de Başkomiser ile beraber odasına geçmiştik.

-Buyrun oturun,bir şey içer misiniz?

Üçümüz de bir şey istememiştik,ben konuya baştan anlatmaya başladım.

-Az önce ki adam,Zafer Şam.
Kendisini çocuk istismarı yapan bir şeref***,elimiz de kanıtlarla beraber geldik ve en ağır cezaya çarptırılmasını istiyorum.Daha önce de ihbar edilmiş ama kanıt yetersizliğinden serbest kalmış.

-Anlıyorum,benim de elimden geleni yapacağıma inanabilirsiniz.Bu arada onu siz mi o hale getirdiniz.

-Yok ya,biz buraya gelirken kaçmak için arabadan atladı.O ara oldu,yoksa elimizi bile sürmedik.
Değil mi çocuklar?

-Evet komutanım.

İkisi aynı anda cevap vermişti,arabadan atlaması ve elimizi sürmediğimiz bir nevi doğruydu.
Elimizi bu adamla kirletmemek için eldiven takım dövmüştük,e kameralar görsün diye de arabadan atlamış gibi atmıştık.

-Bu konuda size güveniyorum Komserim,sizin işiniz de en iyisi olduğunu bildiğimiz için bu adamı size getirdik.

Elimde ki flaş belleği ona uzatıp ayağa kalktım.

-Bu flaşta,taciz edilenlerin isim ve soyisimleri var.Arayıp mutlu haberi verirsiniz,adımı vermezseniz sevinirim.
Biz gidelim artık,bundan sonrası sizde.

-Merak etmeyin,dediğiniz gibi bundan sonrası sizde.

Çıkmadan önce aklıma gelenle tekrar ona dönmüştüm.

-Ha bu arada pek sanmıyorum ama Zafer'in ailesi bilgi almak için sizi arayabilir,sizin numaranızı verdim.

Biz önden giderken Başkomiser Giray da arkamızdan gelmiş kapıya kadar yolcu etmişti.
Arabaya binecekken gelen Acil mesajıyla Akın ve Kartal'a baktım,normalde görev için gelen mesaj hepimize aynı anda gelirdi.Onlara gelmediğine göre bu aciliyet sadece bana özeldi.
Ben arabanın kapısını geri kapatınca onlar da kapatmış bana bakmıştı.

-Hayırdır,bir şey mi oldu?

-Yok ya işim vardı,o aklıma geldi siz gidin.

-Bırakalım seni de.

-Yok,sağol.Ben giderim.

-Tamam,sen bilirsin.

-Hadi Allah'a emanet, görüşürüz.

-Sen de.

-Siz de komutanım.

Onlar arabaya binip uzaklaşınca,karakolun yanında ki askeri aracı görmemle oraya adımladım.Uzerimde hissettiğim bakışla karakola döndüm,Giray hâlâ orada durmuş bana bakıyordu.
Benim ona bakmakla baş selamı vermiş içeriye girmişti,garip.
Askeri araca binmiş gizli karargaha gelmiştim,benim ardımdan da odaya Yarbay girmişti.

-Asena Kurt emret komutanım.

-Rahat asker,otur.

O oturduktan sonra ben de karşısına oturmuş onu dinlemeye başlamıştım.

-Önünde ki dosyayı aç Asena,oku sonrada hazırlan.

Önümdeki dosyayı almış incelemiştim,dosyadakileri okumama rağmen gözümü dosyadan ayırmadan düşünmüştüm.

-Komutanım,ben bu görevi kabul edemem.

-Ne demek kabul edemem,bu bir emirdir Asena.Sana bir seçim sunmadım!

-Başka zaman olsa gözüm kapalı kabul ederdim ama şimdi olmaz komutanım.

-Başkası olmaz Asena sen olacaksın,bu bir emirdir.Yoksa istifanı ver!
İki gün düşünmen için müsade ediyorum,ona göre düşün.








KİMSİN SENBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin