[...]
Όταν πια είχε έρθει η ώρα να αποχωρήσουμε από το κλαμπ, ξεκινήσαμε τη διαδρομή προς το σπίτι της Ελένης. Παρόλο που κανείς δεν είχε πιει υπερβολικά, η ενέργεια του βραδιού είχε ποτίσει την παρέα με μια ξέφρενη ζωντάνια.
Μόλις φτάσαμε, η Ελένη ξεκλείδωσε την πόρτα και περάσαμε μέσα, γελώντας ακόμα από κάποιο αστείο του δρόμου.
«Λοιπόν, πως θα κοιμηθούμε;» ρώτησε ο Πάνος μόλις βολεύτηκε στον χώρο του σαλονιού.
«Μπορούμε οι μισοί κάτω και οι άλλοι μέσα στο κρεβάτι.» πρότεινε η Ελένη
Ξεκινήσαμε να φέρνουμε κουβέρτες και να στρώνουμε στο πάτωμα αυτοσχέδια στρώματα από μαξιλάρες και ριχτάρια.
«Να ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ... όποιος θέλει να καπνίσει, να βγαίνει έξω στο μπαλκόνι.» δήλωσε αυστηρά η Ελένη.
«Μάλιστα!» απάντησε ο Πάνος, χτυπώντας τα πόδια του σαν φαντάρος, προκαλώντας γέλια.
Η ώρα περνούσε, αλλά κανείς δεν φαινόταν πρόθυμος να κοιμηθεί. Αναζητούσαμε τρόπους να παρατείνουμε τη μαγεία της νύχτας, έστω λίγο ακόμη.
«Θέλετε να παίξουμε μπουκάλα;» ρώτησε η Ελένη
ΚΑΚΗ ΙΔΕΑ
«Ούτε να το σκέφτεσαι,» είπε αμέσως ο Κώστας, καρφώνοντάς την με ένα σοβαρό βλέμμα.
Ποιον να φιλήσω; Τον Άρη; Μπροστά σε όλους; Και μπροστά στον Στέφανο; Τον κολλητό μου; Η το αγόρι της κολλητής μου;
«Ούτε καν, τι είμαστε, δημοτικό;» σχολίασε απαξιωτικά ο Άρης.
Η συμφωνία ήταν γενική. Όλοι αρνήθηκαν, και η Ελένη παραδέχτηκε:
«Όντως βλακεία.»
«Τότε... θάρρος η αλήθεια;» πρότεινε ξανά, με μια σπίθα πονηριάς στο βλέμμα.
«Ναι! Αυτό ναι θα έχει πλάκα!»
«Ισχύει», είπε ο Κώστας , «αλλά μην κάνουμε παιδιάστικες ερωτήσεις. Να έχει λίγο... τρέλα.»
Όλοι συμφωνήσαμε, σχεδόν ενθουσιασμένοι. Η Ελένη, χωρίς να πει λέξη, σηκώθηκε και πήγε προς την κουζίνα. Όταν επέστρεψε, κρατούσε στα χέρια της μια μπουκάλα τεκίλα και μερικά σφηνοπότηρα.
«Που τα βρήκες αυτά;» την ρώτησα
«Θα μας χρειαστούν», μου απάντησε με νόημα
Το παιχνίδι ξεκίνησε.
«Νατάσσα, θάρρος η αλήθεια;» με ρώτησε ο Κώστας, με ύφος γεμάτο προσμονή.
ESTÁS LEYENDO
I'm in love with you
RomanceΚαθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σ...
