Το επόμενο πρωί ανέτειλε ήσυχα, σχεδόν ποιητικά, καθώς οι πρώτες ηλιαχτίδες ξεγλιστρούσαν μέσα απ' τις γρίλιες και χάιδευαν τις κουβέρτες μας. Ήμουν βυθισμένη σ' έναν ύπνο βαθύ, ζεστό, ώσπου κάποια στιγμή άνοιξα τα μάτια μου αργά. Γύρισα το βλέμμα μου πλάι... κι εκεί ήταν. Ξύπνιος. Ήρεμος. Με κοιτούσε σαν να παρατηρούσε κάτι σπάνιο, κάτι πολύτιμο. Τα δάχτυλά του χάιδευαν απαλά τα μαλλιά μου, σχεδόν ανεπαίσθητα, με στοργή σχεδόν αφοπλιστική.
«Τι κάνεις;» τον ρώτησα μ' ένα νυσταγμένο, αυθόρμητο γέλιο.
«Μου έλειψες.» είπε χωρίς περιστροφές.
«Και εμένα πολύ.» ψιθύρισα, αφήνοντας το χέρι μου να γλιστρήσει στον σβέρκο του, να τον αγγίξει με τον ίδιο τρόπο που με άγγιζε κι εκείνος.
«Δεν μπορώ χωρίς εσένα... Σ' αγαπάω... σ' αγαπάω, Νατάσσα.»
Η φωνή του είχε μια αφοπλιστική ειλικρίνεια. Ήταν παράξενο, τόσο αυθόρμητο, να μιλά έτσι ξαφνικά, όμως με πλημμύριζε μια αίσθηση πληρότητας, σαν όλα στη ζωή μου να έπαιρναν για πρώτη φορά τη σωστή θέση τους. Τον κοιτούσα και ένιωθα ευγνωμοσύνη, ένιωθα ευτυχία, σαν να βρισκόμασταν στην καρδιά μιας καινούργιας αρχής. Ποιος να το 'λεγε ότι εκείνο το ντροπαλό κορίτσι της Α' Λυκείου στη Θεσσαλονίκη θα έφτανε να γίνει μια δυναμική δεκαοκτάχρονη στην Αγγλία, με το δικό της τιμόνι και τον πραγματικό έρωτα στο πλάι της;
«Τα παιδιά;... Γιατί δεν ήρθαν μαζί σου;» ρώτησα μετά από λίγη σιωπή, όταν η αγκαλιά μας είχε αρχίσει να γίνεται καθημερινότητα.
«Η Ελένη με τον Κώστα τακτοποιούνται στο καινούργιο τους σπίτι.»
«Ο Πάνος;»
«Α, τον ξέχασα αυτόν... Μην με κοιτάζεις έτσι, σιγά μην το πω του φλώρου.»
«Ακόμα να τον συμπαθήσεις;» χασκογέλασα.
«Ποιος σου είπε ότι ΘΑ τον συμπαθήσω;» τόνισε με έμφαση.
«Έλεος ρε Άρη, είναι κολλητός μου τόσα χρόνια.»
«Τι μου το θύμισες αυτό... Βρισκόμαστε στην Αγγλία και εγώ θα μιλάω για τον ξανθό μούρη τώρα;»
Η ατμόσφαιρα ήταν ανάλαφρη, γεμάτη τρυφερότητα, και η μέρα φαινόταν να ξεκινάει με τις καλύτερες προδιαγραφές. Είχα κανονίσει να του δείξω λίγο την πόλη, με το καινούργιο μου αυτοκίνητο.
Όμως όταν ανοίξαμε την πόρτα για να φύγουμε, μας περίμενε απ' έξω ο Τζέισον. Στεκόταν μπροστά στην είσοδο, έτοιμος να χτυπήσει το κουδούνι, κι όταν με είδε άνοιξε τα χέρια του σε μια χειρονομία φιλικής θέρμης.
KAMU SEDANG MEMBACA
I'm in love with you
RomansaΚαθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σ...
