Το πρωινό με βρήκε ξύπνια, πλημμυρισμένη από έναν ανεξήγητο ενθουσιασμό, σαν να ξημέρωνε μια καινούργια σελίδα. Το χέρι του Άρη τυλιγμένο γύρω μου σαν υπόσχεση, ήρεμη και τρυφερή. Ήμουν η πρώτη που ξύπνησα, ένα σπάνιο προνόμιο.
Γύρισα και τον κοίταξα. Κοιμόταν με την απερίγραπτη τεμπελιά ενός παιδιού που δεν έχει σκοτούρες. Γαλήνιος, γυμνός στον ύπνο του, χαμένος σ' έναν άλλο κόσμο.
Γέλασα χαμηλόφωνα και πλησίασα αθόρυβα. Άρχισα να τον ξυπνάω απαλά, σχεδόν παιχνιδιάρικα.
«Άρη...» ψιθύρισα με φωνή που γλιστρούσε σαν χάδι.
Εκείνος αντέδρασε μονάχα με έναν βαθύ, παραπονιάρικο μουγκρητό, ήθελε πέντε λεπτά ακόμη. Δεν πτοήθηκα. Τα χείλη μου άρχισαν να χαρτογραφούν τη σιλουέτα του: στο λαιμό, στο μάγουλο, στο μέτωπο. Ήταν ένα μικρό ερωτικό ξόρκι. Και έπιασε. Ένα χαμόγελο γεννήθηκε στο μισοσκόταδο του ύπνου του και άνοιξε τα μάτια του με την πιο όμορφη καλημέρα.
Κατέβηκα πρώτη τη σκάλα που οδηγούσε στην κουζίνα, αφήνοντάς τον να ξυπνήσει με τον δικό του ρυθμό. Σε πέντε λεπτά μου τόνισε ότι θα κατέβει και εκείνος. Στην κουζίνα, αντίκρισα την Κατερίνα. Ήταν ήδη ξύπνια και έπινε ένα ποτήρι νερό. Το ντύσιμό της, αν μπορούσε να το πει κανείς ντύσιμο, αποτελούταν από ένα μικροσκοπικό σορτσάκι και ένα τιραντάκι. Καλά μόνη της νομίζει ότι μένει; Και το πιο σημαντικό έχουμε χειμώνα κοπελιά, έξω έχει χιόνια.
«Γεια», της είπα ανοίγοντας ταυτόχρονα το ψυγείο.
«Οο καλημέρα Νατάσσα, δεν σε είδα!»
«Πώς κοιμηθήκατε;» τη ρώτησα.
«Α, πολύ ωραία.»
Το καταλάβαμε, να σου πω την αλήθεια.
Σε λίγο, κατέβηκε και ο Άρης. Νυσταγμένος, αργός, με ένα ξεψυχισμένο «γειά» που ίσα που ακούστηκε. Κάθισε δίπλα μας για να τσιμπήσει κάτι.
«Νατάσσα, εσύ δεν μου είπες... αγόρι έχεις;» πέταξε η Κατερίνα χωρίς προειδοποίηση.
Αντάλλαξα βλέμματα με τον Άρη. Πριν προλάβω να απαντήσω, εκείνος με πρόλαβε:
«Έχει!»
«Ααα... μαζί είστε; Σόρρυ, δεν ήθελα να φανώ αδιάκριτη.»
«Όχι, όχι, κανένα πρόβλημα», απάντησα με ένα συγκρατημένο χαμόγελο.
«Επειδή ρε συ δεν ήθελες να κοιμηθείτε μαζί, πίστευα ότι απλά... αναγκαστικά πήγες, χωρίς να τρέχει κάτι ερωτικό...»
YOU ARE READING
I'm in love with you
RomanceΚαθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σ...
