I'm in love with you

Jealousy, jealousy |21

Βγαίναμε με την Ελένη από την πόρτα της τάξης, όπως σχεδόν κάθε διάλειμμα. Ήταν από αυτές τις μέρες που δεν συνέβαινε τίποτα ή έτσι νόμιζα. Μιλούσαμε για διαφορά, μέχρι που, περνώντας έξω από την τάξη του Άρη, η ματιά μου έπεσε πάνω του.

Και εκείνη.

Μια ξανθιά, η μάλλον μια ψευτοξανθία. Ένα χρώμα στο μαλλί της που έμοιαζε περισσότερο με κακόγουστο πείραμα παρά με στυλ. Φορούσε κάτι που μόλις και μετά βίας μπορούσε να αποκαλεστεί ρούχο, έλειπε σχεδόν το μισό ύφασμα, Σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα. Και αυτό το λουκ μπορούσε να το κορυφώσει κάτι ψηλοτάκουνα ροζ. Λογικά θα νομίζει ότι είμαστε στο Hollywood και φοράει ψηλοτάκουνα στο σχολείο.

Ακραίος χαρακτηρισμός.

Ζηλεύω; Τι με έπιασε; Λες με αυτήν να είχε;... Ούτε να το πω δεν μπορώ. Συζητήσουν όμως και αυτό με έκανε έξαλλη. Τι να λένε τώρα; Και γιατί μιλάνε μεταξύ τους;

Μιλούσαν. Εκείνη του τριβόταν επιδεικτικά, χωρίς ίχνος ντροπής, ενώ ο Άρης, από την έκφρασή του, φαινόταν θυμωμένος, ενοχλημένος... και απρόσιτος. Όμως μιλούσαν. Αυτό με έσπασε. Τι είχαν να πουν;

Προσπάθησα να πλησιάσω διακριτικά, να ακούσω κάτι οτιδήποτε. Αλλά μάταια.

Αχ θα της βγάλω το μαλλί (το αισχρό).

ARHS

«Αρούλη, θα με πας βόλτα μέχρι το σπίτι σου;» είπε με νιαούρισμα, τρίβοντας το σώμα της πάνω μου σαν γάτα σε οίστρο.

«Δεν μας χέζεις κι εσύ;» απάντησα εκνευρισμένος, τραβώντας ελαφρώς το χέρι μου.

Αυτή εδώ είναι μια από πολλές που... Ούτε που θυμόμουν το όνομα της καλά καλά. Μου έχει πρήξει τον παπάρο. Εδώ και πόση ώρα που τρίβεται και με παρακαλάει σε ουσιαστικά να πάω να την πηδήξω. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους γιατί αυτό θέλει η τύπισα.

«Δεν μιλάνε έτσι σε μια παλιά γνωριμία...» μου λέει, με ένα βλέμμα δήθεν πληγωμένο.

«Παλιά, όπως είπες. Ούτε που σε θυμάμαι.» Απομάκρυνα τα χέρια της από πάνω μου.

Φαντάσου πόσο μεθυσμένος και φτιαγμένος θα ήμουν για να πάω μαζί της.  Δεν μπορώ να χάνω τον χρόνο μου με τέτοια.

«Γιατί δεν θυμόμαστε τα παλιά;» μου πέταξε, με υπονοούμενο.

Μία φορά έγινε κάτι και νομίζει ότι σημαίνει κάτι. Ήταν απλά λάθος. Μια στιγμή που δεν έπρεπε να υπάρξει. Τόσες φορές έχω μετανιώσει που έμπλεξα με τέτοιες τύπισσες. Αυτή είναι αρκετά γνωστή που έχει πάει με όποιον βρει.