Αργά το βράδυ γύρισε εκείνος στο σπίτι, δεν με είχε πάρει ο ύπνος ακόμη. Ετοίμαζα τις βαλίτσες μου για την Αγγλία, την επόμενη μέρα ταξιδεύω.
«Μικρό μου.» τον άκουσα να λέει μόλις μπήκε στο δωμάτιο.
Γύρισα προς το μέρος του και με φίλησε. Φαινόμουν απόμακρη.
«Τι κάνεις εκεί;» με ρώτησε όταν με είδε να πακετάρω.
«Φτιάχνω την βαλίτσα μου.»
«Γιατί δεν με περίμενες να την φτιάξουμε μαζί; Πρέπει να φτιάξω και τη δικιά μου.»
«Καλύτερα να φύγω μόνη μου.» ξεστόμισα.
«Ορίστε;» απάντησε σοκαρισμένος.
«Άρη, θέλω να φύγω μόνη μου.»
«Γιατί;»
«Έχεις επιβάλλει στον εαυτό σου ένα μέλλον, μόνο και μόνο για να ταιριάζει με το δικό μου, για να ζήσουμε μαζί.»
«Τι μαλακίες μου λες τέτοια ώρα;»
«Μην το κανείς πιο δύσκολο.»
«Συζούμε μαζί στο εξωτερικό, είμαστε ζευγάρι και ξαφνικά μου λες για μέλλον και μαλακίες, τι να υποθέσω;»
«Θέλεις να κάνεις δικά σου πράγματα και όνειρα. Δεν σε βοηθάω σε αυτό. Καλό είναι να ακολουθήσεις αυτό που θες πραγματικά.»
«Νατάσσα, γαμώ, εσένα θέλω πραγματικά.» έλεγε και τα μάτια μου βούρκωναν.
Πρέπει να συγκρατηθώ. Πρέπει.
«Πρέπει να κάνεις το μέλλον σου... Το μέλλον πο-»
«ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΥ.» με διέκοψε.
«Άρη, δεν γίνεται, δεν... Πρέπει ο καθένας να ακολουθήσει τα δικά του "θέλω", τις δικές του σπουδές. Δεν πρέπει να πιέσουμε τα πράγματα για να γίνουν έτσι όπως τα θέλουμε.»
«Θέλω για μια φορά να μην με κυνηγήσεις. Θέλω να μείνω μόνη μου, να αφοσιωθώ στις σπουδές μου.» συνέχισα.
Βλέπω να με κοιτάζει, με εκείνη τη σοχαμογελαστή απορία, αυτή που έχει όταν δεν καταλαβαίνεις γιατί πονάει κάτι που φαίνεται σωστό. Δεν μπορώ να σου εξηγήσω. Δεν πρέπει.
«Καλό ταξίδι.» απάντησε μονάχα.
Πήρε βιαστικά τα πράγματα του και έφυγε. Η πόρτα έκλεισε πίσω του με έναν ήχο που με τρόμαξε, σαν να έριξε κάποιος τη σιωπή πάνω μου με δύναμη. Δεν γύρισε να με κοιτάξει. Ούτε μια φορά. Μόνο έσφιξε τα χέρια του σε γροθιές και έφυγε. Με εκείνο το βήμα το γρήγορο, σχεδόν θυμωμένο, που κάνει όταν δεν θέλει να τον δει κανείς να πληγώνεται.
ESTÁS LEYENDO
I'm in love with you
RomanceΚαθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σ...
