I'm in love with you

New beginning |51

Ο χρόνος κυλάει... κι όμως τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν με κρατάει κάτι εδώ στ' αλήθεια ή αν είναι απλώς ο φόβος του να ξαναφύγω. Κι όμως... δεν θέλω να φύγω. Όχι ακόμα. Ίσως γιατί, όσο κι αν πονάει, εδώ έχω κάτι. Την Ελένη που δεν με άφησε στιγμή, τον Πάνο που πάντα βρίσκει τον τρόπο να με κάνει να γελάσω, ακόμα κι ο Στέφανος, ναι, ο αδερφός μου, που δεν το περίμενα ποτέ, αλλά είναι εδώ. Μαζί μου.

Στην Αγγλία, δεν θα είχα τίποτα απ' όλα αυτά. Εκεί όλα μοιάζουν πιο ξένα, πιο άδεια. Εδώ μπορώ να ξεχνιέμαι, έστω και για λίγο. Να νιώθω πως δεν είμαι εντελώς μόνη.

Η σημερινή μέρα πέρασε χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Ήμουν κλεισμένη στο δωμάτιό μου, με τα ακουστικά στα αυτιά και τη μουσική να γεμίζει το κεφάλι μου. Περιμένοντας, σχεδόν με αγωνία, να πέσει το βράδυ, για να πάω σπίτι της Ελένης.

Κάποια στιγμή, μέσα στην απόλυτη απομόνωση του ήχου, ένιωσα πως άκουσα κάτι, μια φωνή, έναν θόρυβο. Έβγαλα τα ακουστικά και στάθηκα ακίνητη, αφουγκράστηκα. Τίποτα. Μάλλον το φαντάστηκα. Τα ξαναφόρεσα.

Αλλά όχι. Κάτι υπήρχε. Κάτι πιο επίμονο αυτή τη φορά. Γυναικεία βογκητά. Βαριοί, σιγανoί αναστεναγμοί.

Ο Στέφανος είχε έρθει σπίτι πριν από καμιά ώρα. Είχα υποθέσει πως είχε φύγει. Μάλλον όχι.

Μου ξέφυγε ένα πνιχτό γέλιο, κάπως ειρωνικό. Σηκώθηκα αργά και πλησίασα την πόρτα. Την άνοιξα μόλις τόσο ώστε να δω έξω, χωρίς να με δει κανείς.

Και τότε την είδα. Ξανθιά, αναμαλλιασμένη, να βγαίνει από το δωμάτιο του Στέφανου. Πίσω της εκείνος, ανέμελος, της χαμογελούσε σαν να μην τρέχει τίποτα. Εκείνη τη στιγμή, άνοιξα κανονικά την πόρτα και βγήκα έξω. Η κοπέλα σταμάτησε απότομα, ξαφνιασμένη μόλις με είδε. Σχεδόν πάγωσε.

«Γεια», λέω χωρίς να τρέχει τίποτα, ενώ κατευθυνόμουν χαλαρή προς την κουζίνα.

«Ποια είναι αυτή, Στέφανε;» τσίριζε εκείνη με μια τσιριχτή φωνή.

Αα, ζηλιάρα μας βγήκε η κοπέλα... Προσπαθούσα να συγκρατήσω το γέλιο μου.

«Μωρό, να σου εξηγήσω...» έλεγε τάχα μου ο Στέφανος, σαν να ήταν ένοχος.

Μα τι κάνει; Τι λέει; Χάζεψε;

«Δεν μπορώ να το πιστέψω... Έχεις παράλληλη γκόμενα στο ίδιο σου το σπίτι!» φώναζε.

Καλά, αυτή είναι εντελώς ξανθιά! Εγώ δεν έλεγα τίποτα, τρώγοντας τα δημητριακά μου και παρακολουθώντας αυτό το δράμα, που ήταν λες και παίζαμε σε σαπουνόπερα.