Η βροχή έξω δεν είχε σταματήσει ούτε λεπτό. Η Αγγλία έτσι είναι σου μαθαίνει να περπατάς με βαριά σκέψη και μούσκεμα παπούτσια. Μόλις γύρισα από τη σχολή. Το μυαλό μου ήταν ήδη κουρασμένο, κι είχα σκοπό να το βουλιάξω σε λίγο καφέ και ήσυχη μουσική.
Άνοιξα την πόρτα του σπιτιού μας.
Το σπίτι μύριζε κοτόπουλο με κάρυ. Από εκείνες τις μυρωδιές που κολλάνε στα ρούχα, αλλά με έναν τρόπο σε κάνουν να νιώθεις σπίτι.
Έκλεισα την πόρτα και άφησα την τσάντα μου κάτω, νιώθοντας την πλάτη μου να σπάει από τη μέρα. Η σχολή σήμερα με είχε στραγγίσει. Όχι τόσο από διάβασμα... αλλά από σκέψεις.
«Ελένη;» φώναξα.
Μπήκα στην κουζίνα και τη βρήκα με μια κουτάλα στο χέρι, δοκιμάζοντας από το κατσαρολάκι. Φορούσε μια ροζ πόδια και την κλασική κορδέλα στο κεφάλι της.
«Πάλι μαγειρεύεις σαν να περιμένουμε καλεσμένους;» φώναξα γελώντας.
«Κάποιοι εδώ μέσα χρειάζονται παραπάνω φαΐ και λιγότερο Τζέισον!» αποκρίθηκε με την παιχνιδιάρικη φωνή της.
«Πείνασα», είπα, και κάθισα στο τραπέζι.
«Καλά θα κάνεις να φας, γιατί αυτό που έχω να σου πω θέλει γερό στομάχι», είπε χωρίς να με κοιτάξει. Ανακάτεψε άλλη μια φορά, αλλά εγώ ήξερα πως η παύση δεν ήταν τυχαία. Πάντα με προετοίμαζε με τρόπο.
«Τι έγινε;» ρώτησα.
«Μίλησα με τον Κώστα πριν λίγο», είπε, ενώ μου έβαζε λίγο φαγητό σε ένα πιάτο. «Και μου είπε κάτι που... δεν ήξερα αν να στο πω ή όχι.»
«Ελένη... πέστο», την προέτρεψα μισοανησυχώντας, μισοέτοιμη για όλα ή έτσι νόμιζα.
Με κοίταξε. Ήρεμα. Ζεστά. Όπως μόνο εκείνη μπορούσε.
Άφησε κάτω την κουτάλα και γύρισε προς το μέρος μου. «Ο πατέρας του Άρη... παντρεύεται.»
Έμεινα ακίνητη. Δεν κατάλαβα καν τι άκουσα στην αρχή. «Τι είπες;»
«Θα παντρευτεί σύντομα. Μια γυναίκα που, όπως φαίνεται, είχε στη ζωή του τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Κρυφά. Και...»
«Τι εννοείς κρυφά;» την έκοψα απότομα.
Η Ελένη πήρε μια ανάσα. «Ούτε ο Άρης το ήξερε. Το έμαθε πρόσφατα. Ο πατέρας του δεν του είχε πει τίποτα τόσο καιρό. Κανείς. Κι εκείνος... το έμαθε έτσι ξαφνικά. Και τώρα ο γάμος.»
Ένιωσα σαν να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου.
Όχι γιατί με ένοιαζε ο πατέρας του.
Αλλά γιατί ήξερα.
ESTÁS LEYENDO
I'm in love with you
RomanceΚαθώς περπατούσα ακούω μια αντρική φωνή... «Κοπέλα μου πρόσεχε που πας!» «Ε τι;» είπα και έβγαλα τα ακουστικά μου προσπαθώντας να καταλάβω τι έγινε,κοιτάζω και βλέπω ένα αγόρι με ένα καφέ στο χέρι ο οποίος έχει πέσει πάνω μου. «Δεν βλέπεις μπροστά σ...
